cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Powiat Jeleniogórski | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska

Archive for the ‘Powiat jeleniogórski’ Category

Bolczów – zamek

Posted in Powiat jeleniogórski, Zamek  by robertsulik on Październik 18th, 2009

Bolczów (niem. Bolzenschloβ)

Średniowieczna warownia w Janowicach Wielkich jest przykładem rozbudowanego w kilku fazach zamku wyżynnego, znakomicie wykorzystującego uwarunkowania terenowe, w tym wypadku malownicze formacje skalne występujące w Rudawach Janowickich. Ruiny zamku rycerskiego znajdują się, na granitowej górze (561 m n.p.m.) wznoszącej się nad okolicą. Budowa zamku zakończyła się zdaniem niektórych historyków prawdopodobnie przed 1386 r., kiedy niedaleki Sokolec przeszedł w ręce rycerza Hannosa Reinbabena. Wykorzystano tu maksymalnie istniejące ukształtowanie terenu i istniejące samotnie stojące skały, które połączono kamiennym murem, co utworzyło dziedziniec. Na jednej ze skał wybudowano kwadratową wieżę, a po przeciwnej stronie dziedzińca budynek mieszkalny łączący się z domem kapelana, do którego schody wykuto w skale. Obok wieży znajdował się dom kobiet. W skale wykuto studnię, na południowo-wschodniej stronie dziedzińca wybudowano piekarnię i kuchnię. Mający stanowić odtąd siedzibę rodu, strzegący biegnących w pobliżu szlaków handlowych gmach został w 1433 roku zniszczony przez reprezentujących interesy biskupa wrocławskiego mieszczan świdnickich, którzy przybyli tu zbrojnie, starając się położyć kres częstym rabunkom na drogach – właściciele Bolczowa nie dość bowiem, że sympatyzowali z husytami, to nie stronili też od raubritterstwa, czyli bandyckich najazdów na tabory kupieckie. Starosta księstwa świdnicko-jaworskiego, Konrad von Hochberg, 15 października 1512 roku sprzedał wsie Mniszków, Miedzankę, Janowice i Bolzenstein razem z wszystkimi kopalniami i placami kopalnianymi Halsowi Diepold von Burghaus. Po zniszczeniach wojennych zamek został odbudowany dopiero w latach 1517—1518 prawdopodobnie przez Hansa Dippolda von Burghaus. Powstał wtedy dziedziniec, a w południowym narożniku wzniesiono wieżę obronną, zaś w murach rozmieszczono szereg strzelnic. Do odbudowy wykorzystano naturalne skały, tworząc monolityczną budowlę. Był to jeden z najsilniejszych punktów strategicznych, szczególnie ważny dla Śląska z uwagi na burzliwe wtedy czasy, związane z częstymi walkami o utrzymanie tego regionu przy koronie czeskiej. W 1537 roku Hans Dippold von Burghaus sprzedał dobra w Mniszkowie, Miedziance i Janowicach oraz zamek Bolczów królewskiemu sekretarzowi Jobstowi Ludwigowi Dietzowi. On wydał w 1539 roku nowe Prawo górnicze mające 113 artykułów w tym 13 artykuł traktował o zwolnieniach kopalń z podatków. Mimo tego po 4 latach tj. w roku 1543 sprzedał wszystkie swoje posiadłości braciom Hansowi i Franzowi Hellmann. Wówczas to nastąpiło dalsze umocnienie warowni w związku z zagrożeniem Śląska ze strony Turków. W latach 1520—1550 zamek ponownie rozbudowano i unowocześniono. Wzniesiono wysunięty przed wieżę bramną kamienny mur oraz zbudowano basteję, suchą fosę. Przystosowano także mury do broni artyleryjskiej poprzez wykonanie strzelnic kluczowych. Prace kontynuowano do 1550 r. Prawdopodobnie również wtedy wykuto od strony barbakanu fosę, przez którą przerzucono most. Następnymi właścicielami zamku była rodzina Schaffgotsch. Daniel von Schaffgotsch dokonuje w latach 1608-1609 niewielkiej przebudowy zamku. Podczas wojny trzydziestoletniej zamek pierwotnie służył za schronienie okolicznej ludności różnego stanu, wkrótce jednak został wzmocniony i obsadzony załogą cesarską, by poddać się pod naporem sił szwedzkich w roku 1641. Cztery lata później, przypuszczalnie na skutek zdrady jednego z obrońców, 5 grudnia 1645 został ponownie zdobyty i spalony przez Szwedów – spłonęła wówczas drewniana konstrukcja wraz z poszyciem i więźbą dachową. Od tamtego czasu Bolczów nie powrócił już do swej dawnej świetności. Będący w stanie mocno zaawansowanej, lecz wciąż pięknej ruiny stał się atrakcją turystyczną okolicy, m.in. w 1824 zwiedzał go król pruski Fryderyk Wilhelm III wraz z małżonką hrabiną Augustą von Harrach i cesarzową rosyjską Aleksandrą, a kilka lat później bawił tu książę, przyszły cesarz Niemiec Wilhelm I. W roku 1848 mieszkający w Janowicach hr. Wilhelm Stolberg-Wernigerode kupił zamek, a następnie przystąpił do zabezpieczania oraz fragmentarycznej rekonstrukcji rozsypujących się murów, uporządkował okoliczny teren i przywrócił do stanu używalności zasypaną studnię. W celu poprawienia warunków bezpieczeństwa odwiedzających wybudowano drewniane schody i poręcze, aby można było korzystać z punktów widokowych na panoramę Karkonoszy.

(za http://rudawyjanowickie.pl)

LOKALIZACJA
50°51’39.4″N 15°54’42.0″E

wczoraj…

obecnie

Janowice Wielkie – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Janowice Wielkie (niem. Jannowitz)

Pierwszy dwór obronny otoczony fosą zbudowali Schaffgotschowie w latach 1608-09. Wkrótce, podczas wojny 30-letniej, budynek został spalony przez przechodzących tędy Szwedów. Tuż po zakończeniu działań wojennych odbudowano go, a w kolejnych wiekach był kilkakrotnie przebudowywany. Dzisiejsza bryła to efekt właśnie tych przebudów i remontów. Z zewnątrz budynek wraz z zabudowaniami gospodarczymi prezentuje się schludnie, a uwagę zwraca przede wszystkim okrągła baszta i fragmenty murów o konstrukcji murowano-szkieletowej.
Wokół pałacu znajduje się niewielki, ale gustownie urządzony park z pomnikowymi drzewami. Rosną tu obok potężnych dębów i lip, także buki, kasztanowce i jesiony. Ścieżki poprowadzono po pagórkowatym terenie, w którym znać jeszcze ślady dawnego zagospodarowania w postaci stawów i punktów widokowych.
(za http://dolnyslask.poland.com/zabytki/palace_i_dwory/palac_w_janowicach_wielkich/)

LOKALIZACJA
50°52’55.2″N 15°55’26.3″E

wczoraj…

obecnie

Wojanów – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Wojanów (niem. Schildau)

Około 1596 r. Nicol von Zedlitz rozpoczął budowę dworu o charakterze pałacowym. W okresie wojny 30-letniej, zamek został zniszczony przez Szwedów. Zedlitz odbudował go około 1667 r.. Kolejnej przebudowy dokonano w 1832 r. gdy jego właścicielem był tajny radca Ilke. Bryłę pałacu wykorzystano do realizacji modnej wówczas idei – zamku gotyckiego. Ostatniej przebudowy dokonano w 1906 r., zmieniła ona dawny charakter budowli. Dzisiejszy pałac jest 3-kondygnacyjną budowlą, wzniesioną na planie prostokąta, w którego narożach usytuowano cylindryczne wieże alkierzowe. Pałac pokryty jest 4-spadowym dachem. W XIX wieku pałac należał do pruskiej rodziny królewskiej, jako dar ojca Fryderyka Wilhelma III dla córki Luizy, która wychodziła za mąż za króla Niderlandów. Po wojnie tak jak inne pałace służył za mieszkania pracownikom gospodarstw rolnych i jako dom kolonijny. Ostatnio sprzedany w prywatne ręce przeszedł generalny remont odzyskując dawną świetność.

(informacja za www.myslakowice.pl)

LOKALIZACJA
50°52’31.4″N 15°48’50.1″E

wczoraj…

obecnie

Stara Kamienica – zamek

Posted in Powiat jeleniogórski, Zamek  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Stara Kamienica (niem. Altkemnitz)

Wieś w Kotlinie Jeleniogórskiej posiadająca najstarszą w tym tegionie metrykę źródłową. Pierwsze wzmianki pochodzą z 1242 roku. Zamek książęcy był wznoszony pomiędzy rokiem 1238 a kwietniem 1241roku. Budowa warownego zamku miała na celu wzmocnienie bezpieczeństwo Śląska od strony Górnych Łużyc. Stara Kamienica leżała na trakcie handlowym z Żytawy do Jeleniej Góry. Dokument z 1242 roku dotyczący Starej Kamienicy mówi o zasługach założyciela rodu Schaffgotsch’ów, rycerza i kasztelana zamku wobec księcia Henryka Pobożnego nie tylko przy budowie zamku. Ród ten władał Starą Kamienicą do roku 1635.   20 VIII 1616 pożar strawił zamek. Po pożarze, Jan Ulryk von Schaffgotsch w latach 1617 – 1630 wzniósł nową warownię. W 1640 roku podczas oblężenia Jeleniej Góry przez Szwedów, w nowym zamku stacjonował oddział szwedzki. Zamek został zniszczony w czasie wojny trzydziestoletniej, ajego właściciel Jan Ulryk von Schaffgotsch służący w stopniu generała w armii Wallensteina został oskarżony o zdradę i stracony w 1635 roku w Ratyzbonie. Dobra należące do niego zostały skonfiskowane. Od tej pory klucz starokamienicki przechodził z rąk do rąk, aż do 1790 roku kiedy przejął go ród von Bresseler’ów władający nim do 1945.

LOKALIZACJA
50°55’08.1″N 15°34’14.2″E

wczoraj…

obecnie

Staniszów – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Staniszów (niem. Stonsdorf)

Pałac w Staniszowie jest jednym z najpiękniej odrestaurowanych i utrzymanych pałaców w tych okolicach. Staniszów od wieków był własnością rodu saksońskich książąt von Reuss. Pałac powstał w latach 1784-1787 na zlecenie hrabiego Henryka XXXVIII von Reuss. Park krajobrazowy jaki powstał wokół pałacu i wyjątkowo piękna okolica spowodowały, że Staniszów był uważany za najpiękniejszą wieś Kotliny Jeleniogórskiej. Park i lasy zajmowały łącznie 194 ha, na terenie parku znajdowały się sztuczne XIX wieczne ruiny zamku z pokojem myśliwskim, sztuczna grota, pustelnia, wiszące skały, rozlegle polany i osie widokowe. W pałacu działa hotel i restauracja.

LOKALIZACJA
50°50’39.7″N 15°44’28.8″E

wczoraj…

obecnie

Staniszów – dwór „hrabiowski”

Posted in Dwór, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Staniszów (niem. Stonsdorf)

Obiekt znajduje się w dolnej części wsi, na terenie dawnego zespołu dworskiego. Pałac zamyka wschodni czworobok dziedzińca, wokół którego zgrupowane są zabudowania folwarczne. Teren przed elewacją wschodnią – parkową, opada łagodnie w stronę stawu.
W przeciwieństwie do głównej rezydencji księcia Heinricha von Reuss o tej części majątku w Dolnym Staniszowie historycznych przekazów jest niewiele. Średni i Dolny Staniszów 30 marca 1620 r. kupił Heinrich von Reibnitz od spadkobierców Jermina von Plannitz. Od 1637 r. właścicielem majątku w tej części wsi był Georg, a po jego śmierci syn, Georg Heinrich von Reibnitz. W 1707 r. odsprzedał on tę część Bernhardowi Benito Mohrenthal. Powstanie budowli pałacowej dotychczasowi badacze łączą z księciem Heinrichem von Reuss, który miał ją polecić wznieść w 1786 r., a więc o rok wcześniej od rozbudowy głównego pałacu. Około 1830 r. dwór został przebudowany. W rękach rodu von Reuss miejscowość pozostawała do początków XX w. Około 1900 r. dzierżawcą pałacu i folwarku był Ulrich Woide z Berlina. Późniejszymi właścicielami majątku do czasów II wojny światowej byli Otto von Zabelite i Emil Mettig.
Pałac jest zaprojektowany na planie prostokąta o wnętrzach dwutraktowych. Zwartą dwukondygnacyjną bryłę z użytkowym poddaszem przekrywa czterospadowy dach z lukarnami. Prostą i surową fasadę pałacu urozmaica mocno wysunięty jednokondygnacyjny kolumnowy portyk i szczyt umieszczony nad nim w połaci dachowej.

(za W. Kapałczyński, P. Napierała, „Zamki, pałace i dwory Kotliny Jeleniogórskiej”)

LOKALIZACJA
50°51’41.0″N 15°43’56.9″E

Sobieszów – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Sobieszów (niem. Hermsdorf Kynast)

Kiedy w roku 1675 spalił się zamek Chojnik, hrabiowie Schaffgotsch, którzy przez wieki w nim mieszkali, zmuszeni zostali do budowy pałacu. Budowę rozpoczęto jednak dopiero w 1705 r., kiedy to Anton von Schaffgotsch zlecił projekt mistrzowi budowlanemu Eliaszowi Scholze z Bolesławca. Zakończenie budowy nastąpiło w 1712 r. Pałac służył właścicielom jako rezydencja w soboty i niedziele – szczególnie w porze letniej, gdyż z Sobieszowa był łatwy dostęp do ciekawych widoków i licznych atrakcji krajobrazowych. Nieco później pałac stał się siedzibą zarządcy dóbr i sądu ziemskiego. Pierwsza wzmianka o przeznaczeniu budynku dla urzędu majątkowego pochodzi z 1796 r. W pałacu przez długi czas mieściła się bogata biblioteka, którą tutaj przeniesiono z Podgórzyna. Biblioteka liczyła 12 tysięcy tomów. W roku 1834 została przeprowadzona do budynków klasztornych w Cieplicach. Poniżej pałacu został rozplanowany szeroki dziedziniec gospodarczy, otoczony zabudowaniami dawnego folwarku z XVIII i XIX w. Na majdan składają się oficyny i budynki gospodarcze, wydzielające pośrodku czworoboczny dziedziniec. W części obiektów przetrwały kamienne portale, sklepienia kolebkowe i sklepienia baldachimowe, wsparte na filarach.

(za W. Kapałczyński, A. Kotlarski, „Zabytki Jeleniej Góry i powiatu”)

LOKALIZACJA
50°50’47.3″N 15°38’22.5″E

wczoraj…

obecnie

Siedlęcin – wieża rycerska

Posted in Dwór, Powiat jeleniogórski, Zamek  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Siedlęcin (niem. Boberröhrsdorf)

Budowę gotyckiej wieży rozpoczęto najprawdopodobniej około 1313 r. na zlecenie księcia jaworskiego Henryka I. Pierwotnie wieża miała cztery kondygnacje, z czego dwie dolne przeznaczone były na pomieszczenia gospodarcze, natomiast trzecią i czwartą zajmowali właściciele. Około roku 1345 powstały ścienne polichromie, zlokalizowane na trzeciej kondygnacji w wielkiej auli. Malowidła wykonane zostały w technice al secco – farba nakładana była na wyschnięty tynk. Wyjątkowa jest też ich tematyka, bowiem nawiązują do legendy rycerza Sir Lancelota. Wieża w 1368 r. została sprzedana przez wdowę po Bolku II, księżną Agnieszkę. Nowym właścicielem został rycerz Jenschin von Redern i do połowy XV w. wieża była w posiadaniu tego rodu.
Przebudowa wieży miała miejsce w 1575 r., kiedy to dobudowano najwyższą kondygnację. Od 1732 do 1945 roku budowla znajdowała się w rękach rodu Schaffgotschów.

LOKALIZACJA
50°56’05.5″N 15°41’08.2″E

wczoraj…

obecnie

Radomierz – dwór

Posted in Dwór, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Radomierz (niem. Seiffersdorf)

Pierwsze wzmianki o właścicielach wsi pochodzą z XIV w. kiedy to była własnością rycerza Clericusa Bolcze. W roku 1506 majątek kupiony został przez jedną z bocznych linii rodu Schaffgotschów, którzy władali nim z przerwami do połowy XVII w. Przypuszcza się, iż fundatorem dworu był Bernard I Schaffgotsch co oznacza, że powstał on przed jego śmiercią w 1559 roku. Następna rozbudowa nastąpiła kiedy majątkiem zarządzał Bernard III Schaffgotsch około 1612 roku. W roku 1644 dwór został zniszczony lecz natychmiast go odbudowano. W 1779 roku pożar ponownie zniszczył budynek. W trakcie odbudowy zmieniono wygląd elewacji. Po kolejnych pożarach, do których doszło w latach 1801 i 1833, w trakcie odbudowy dwór otrzymał kształt zbliżony do obecnego. Budowla osadzona jest na planie prostokąta z półokrągłymi alkierzami w narożnikach. Do głównego wejścia prowadzi kamienny jednoprzęsłowy most co prawdopodobnie jest reliktem dawnej fosy otaczającej budynek. W osi fasady znajduje się barokowy portal nad którym znajdują się dwa rzędy kartuszy herbowych, m.in. Schaffgotsch’ów i Zedlitz’ów. Otwory okienne ujęte są renesansowymi obramowaniami. Wewnątrz zachowały się renesansowe sklepienia kolebkowe z głębokimi lunetami.

LOKALIZACJA
50°53’51.9″N 15°53’21.1″E

wczoraj…

obecnie

Radociny (Kowary) – pałac „Nowy Dwór”

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Radociny – Kowary (niem. Schmiedeberg)

Dawne założenie pałacowo-parkowe zapoczątkowane przez Kaspara von Schaffgotscha, który ok. 1570 roku wzniósł tutaj dwór dla swego syna. Tym samym Radociny stały się siedzibą rodową jednej z gałęzi tego najpotężniejszego rodu w regionie. Schaffgotschowie nie cieszyli się posiadłością zbyt długo, bowiem w czasie wojny 30-letniej cały ich majątek został skonfiskowany. Właścicielem był wówczas Hans Ulrich, który wraz z księciem Albrechtem Wallensteinem oskarżony został przez cesarza austriackiego o zdradę i wkrótce stracony. Po wojnie Schaffgotschowie odzyskali część swego majątku, ale Nowy Dwór był już sprzedany hrabiemu von Tscherninowi i nigdy nie wrócił do rąk poprzednich właścicieli. W 1747 roku król pruski Fryderyk II odkupił majątek i sprzedał go następnie Kowarom. Rada miasta z powodu długów w jakie wpadło miasto, musiała w 1820 roku sprzedać majątek i tak dostał się on znów w ręce prywatne, co miało miejsce do końca II wojny światowej. Po wojnie pałac przeznaczony został na miejsce wczasów pracowniczych, co pewnie uchroniło go od dewastacji, jakiej uległo wiele innych tego typu obiektów. Obecnie jest własnością prywatną, stojącą w ładnym parku z wieloma pomnikowymi drzewami.

(informacja za www.naszesudety.pl)

LOKALIZACJA
50°48’10.8″N 15°50’06.3″E

wczoraj…

obecnie