cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Powiat Jeleniogórski | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska - Part 2

Archive for the ‘Powiat jeleniogórski’ Category

Paulinum (Jelenia Góra) – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Jelenia Góra (niem. Hirshberg) – pałac Paulinum

Nazwa Paulinum odnosi się do wzgórza (408 m) wznoszącego się w północnej części Wzgórz Łomnickich, na terenie Jeleniej Góry, ale później rozciągnięto ją także na założenie pałacowo-parkowe. U podnóża góry już w średniowieczu istniał folwark, od 1655 r. będący własnością zakonu jezuitów. W XIX wieku kupił go kupiec o nazwisku Kramsta, który rozpoczął zagospodarowywanie wzgórza na wzór romantycznej rezydencji. Powstał wtedy ogród o ciekawym założeniu, a w 1870 r. niewielki pałac pod szczytem. W okresie międzywojennym mieściła się w nim szkoła NSDAP, a następnie ośrodek dla członków Hitlerjugend.

LOKALIZACJA
50°53’30.0″N 15°45’38.2″E


wczoraj…

obecnie

Pakoszów – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Pakoszów (niem. Wernersdorf)

Pałac zbudowano w 1725 roku dla Johanna Martina Gottfrieda – burmistrza Jeleniej Góry tytułującego się „kupcem królewskim”. W 1741 posiadłość przeszła na rzecz Georga Friedricha Smitha, który poślubił wdowę po Gottfriedzie. Dzięki mariażowi pałac w 1771 roku przeszedł w ręce rodziny Hess. W tym czasie pałac został poddany drobnym przebudowom. W latach 1768 i 1777 Pakoszów odwiedził król Prus Fryderyk Wielki. W rekach rodziny Hess pałac znajdował się do końca 1945 roku.
Obecnie jest to budowla barokowa, zbudowana na planie prostokąta z bocznymi ryzalitami, dwukondygnacyjna, dwuprzęsłowa, kryta łamanym dachem. Wewnątrz zachowały się pomieszczenia sklepione kolebkowo, ze skromnymi dekoracjami stiukowymi , kominkami i klasycystyczną stolarką.

LOKALIZACJA
50°51’23.5″N 15°37’37.5″E

wczoraj…

obecnie

Mysłakowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Mysłakowice (niem. Erdmannsdorf)

Pierwszy dwór, w miejscu dzisiejszej budowli wznieśli Kalkreuthowie pod koniec XVIII w. Był to skromny budynek barokowy na rzucie podkowy. W 1818 r. feldmarszałek hr. von Gneisenau odkupił dwór i zlecił jego przebudowę. Dobudowano werandę o 5 drzwiach i podwyższono mury o pół piętra. W tej postaci pałac przetrwał ponad 20 lat. W 1832 r. król pruski F. Wilhelm III odkupił pałac od wdowy i przeznaczył go na swoją letnią rezydencję. W tym czasie zmieniono tylko umeblowanie a komnaty dostosowano do wymogów monarchy.
Dopiero jego syn F. Wilhelm IV w latach 1842 – 44, dokonał daleko idącej przebudowy. Projekt wykonał K.Schinkiel, szczegóły opracował A. Stuller, budowę zaś nadzorował Hamann. Dobudowano 8-boczną wieżę o wysokości 30 m, salę balową i całość podniesiono o pół piętra uzyskując kolejną kondygnację. Pałac otrzymał neogotycki wystrój architektoniczny. We wnętrzu było wiele obrazów malowanych na szkle, pałacu zaś strzegli dwaj halabardziści wykonani przez Vogta z Wrocławia w 1845 r.
Pałac był rezydencją 2 królów i 2 cesarzy niemieckich. Po I wojnie światowej cesarz Wilhelm II abdykował i sprzedał pałac. Po II wojnie pałac uległ wielkiej dewastacji, dopiero w 1950 r. przebudowano go na szkołę.

(informacja za www.myslakowice.pl)

LOKALIZACJA
50°50’40.5″N 15°46’46.4″E

wczoraj…

obecnie

Miłków – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Miłków (niem. Arnsdorf)

Miłków jest starą wsią, o której pierwsze wzmianki pochodzą z 1305 r. przy okazji opisu dóbr biskupstwa wrocławskiego. Powstał jako osada lokowana na surowym korzeniu, a jego zasadźcą był prawdopodobnie niejaki Arnold, od którego wziął nazwę. W 1355 r. wieś wymieniano jako jedną z ważniejszych w okręgu sądowym Jeleniej Góry. Miał tu podobno istnieć zamek, zniszczony przez husytów. Prawdopodobnie w jego miejscu powstał później dwór i pałac.
W 1394 r. Nickel von Niebelschütz zapisał 5 marek rocznego czynszu z Miłkowa klasztorowi w Lubomierzu, przyjmuje się więc, że był wówczas właścicielem wsi. W 1656 r. Miłków zakupił hr. von Zierotin, który w 1677 r. wzniósł nowy dwór. Potem wieś stanowiła własność hr. von Toppoltzana. W 1768 r. przebudowano dwór na okazały pałac. W 1784 r. właścicielką dóbr miłkowskich była owdowiała hr. von Londron. W 1796 r. Miłków nabył hr. Bernhard von Matuschka. W rękach rodziny von Matuschka – Toppoltzan pałac znajdował się do 1945 r.

LOKALIZACJA
50°48’36.4″N 15°45’39.6″E

wczoraj…

obecnie

Łomnica – pałac i „dom wdowy”

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Łomnica (niem. Lomnitz)

Pałac

Pałac znajduje się w środkowej części wsi, zajmując rozległy teren pałacowo-parkowy. Głównym obiektem jest pałac Zedlitzów z XVII w., a gruntownie przebudowany w 1720 r. Obecna postać pochodzi z przebudowy w 1838 r. dokonanej dla von Kuestera. Wieże natomiast pochodzą z 1841 r. Pałac to 2-kondygnacyjna budowla z poddaszem, flankowana od frontu ryzalitami-alkierzami nakrytymi dachami-hełmami. Na osi barokowo-kamienny portal ze smukłymi kolumnami, podtrzymującymi balkon I piętra. Okna prostokątne w kamiennych opaskach. Po wojnie użytkowany jako dom kolonijny i szkoła. Po zawaleniu w 1978 r został doszczętnie rozszabrowany i tak przetrwał do początku lat 90-tych. Sprzedany spadkobiercom dawnych właścicieli, wraca do dawnej świetności.

Dom Wdowy

W latach 1803-04 wybudowany został przez syna Mentzla, obok starego pałacu dwór, zwany Domem Wdów. Jest to budowla na rzucie prostokąta, nakryta 4-spadowym dachem. Z przodu skromny portal o koszowym wykroju zaś okna w opaskach. Po wojnie mieściła się tu dyrekcja WPPH i chyba tylko dzięki temu pałac nie podzielił losów swego sąsiada. W 1997 r. zakończono remont pałacu i urządzono w nim hotel, restaurację i siedzibę fundacji. Całość otoczona jest parkiem krajobrazowym. Obecnie odtwarzany jest pierwotny układ alejek i nasadzeń drzew.

(informacja za www.myslakowice.pl)

LOKALIZACJA
50°52’34.6″N 15°48’32.3″E

wczoraj…

obecnie

Komarno – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Komarno (niem. Kammerswaldau)

Według najwcześniejszych źródeł rezydencja znajdowała się we władaniu rodu von Zedlitz. Po nim, w roku 1770, Komarno przejął Johann August von Bothmar, a po jego śmierci w roku 1804 właścicielem został generał Lindner. Około roku 1830 Komarno posiadała hrabina von Stosch z domu Mostowska. W 1837 roku pałac przeszedł w posiadanie Friedricha von Loesch i jego żony Luise. W rękach jego potomków dobra pozostawały do 1945 roku. Pierwotną budowlę stanowił obronny dwór rycerski otoczony fosą wypełnioną wodą. W rzucie obiektu jeszcze do dzisiaj pomimo przebudowań jest czytelne pierwotne założenie, pochodzące z 2 połowy XVI wieku. Średniowieczna budowla posiadała po stronie południowej jedną do dziś nie zachowaną wieżę, a po stronie zachodniej zwodzony most, zastąpiony w XVIII wieku mostem kamiennym. Z najstarszego okresu oprócz opisanego układu przestrzennego, zachowały się sklepienia najniższej kondygnacji, pozostałości fosy oraz fragmenty niedawno odkrytej figuralnej polichromii ściennej na I piętrze oraz polichromowany strop w jednej sali na I piętrze. W 2 połowie XVIII wieku przed zachodnią fasadą urządzono ozdobny ogród. Za rządów von Loeschów w 1842 roku dokonano gruntownej przebudowy pałacu, m.in. zasypano fosę, a dziedziniec wewnętrzny został przykryty dachem, pośrodku którego tkwił szklany lufcik. W 1870 roku dziedziniec przykryto świetlikiem, nadając mu charakter wnętrza i wbudowując klatkę schodową w formie galerii, które zastąpiły stary układ komunikacyjny.

(za W. Kapałczyński, A. Kotlarski, „Zabytki Jeleniej Góry i powiatu”)

LOKALIZACJA
50°55’28.7″N 15°52’06.8″E

wczoraj…

obecnie

Karpniki – zamek

Posted in Powiat jeleniogórski, Zamek  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Karpniki (niem. Fischbach)

Pierwotne założenie obronne w Karpnikach wzniesiono w XIV wieku prawdopodobnie z inicjatywy rycerza Czirna. Było ono nieregularne i składało się z budynku mieszkalnego oraz narożnej cylindrycznej wieży. Już w XV wieku założenie zostało uzupełnione przez „warowny dom” czyli masywną wieżę obronną i mury otoczone fosą. W ostatnich latach XV wieku niewielką budowlę powiększył Kacper Schaffgotsch. Składała się ona wówczas z wieży oraz dwóch budynków, które połączone murami tworzyły dziedziniec. Całość usytuowana była na otoczonej fosą sztucznej wyspie.
Posiadłość znajdowała się w posiadaniu Schaffgotschów do roku 1580 kiedy Adam Schaffgotsch sprzedał Karpniki Melchiorowi Friedrichowi baronowi von Kanitz und Talowitz. Nowy właściciel rozpoczął całkowitą przebudowę zamku w stylu renesansowym i choć w 1593 zamek ucierpiał od uderzenia pioruna, prace budowlane ukończono.
Podczas przebudowy z przełomu XVI/XVII stulecia wzniesiono nowe skrzydła, odnowiono wieżę, fosę otoczono murami i zmodernizowano wnętrza. Zakończenie prac przypadło na rok 1603, o czym świadczy data na jednym z istniejących do dziś portali. Rok wcześniej wzniesiono głowny budynek mieszkalny. Między rozbudową renesansową, a neogotycką dokonano pomniejszych przekształceń m.in. wieża otrzymała barokowy hełm, a w XVIII wieku zamkowy czworobok podwyższono o jedną kondygnację.
W roku 1822 kupił zamek dla siebie oraz żony Marianny książę Wilhelm von Hohenzollern, brat króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III i wkrótce zlecił jego przebudowę w stylu neogotyku angielskiego. Projekt prac przygotował oraz kierował nimi wybitny niemiecki architekt Friedrich August Stuler. Zmiany rozpoczęto od założenia romantycznego ogrodu w stylu angielskim. Postawiono w nim różnorodne budowle, takie jak Chata Marianny, cieplarnia i szwajcarski domek. W południowej części parku stanął pomnik Archanioła Michała, upamiętniający Leopolda, brata księżnej.
Sam zamek stal się muzealną siedziba licznych dzieł sztuki, powiększoną o wschodnioazjatyckie zbiory brata Wilhelma, księcia Waldemara. W latach 1838-48 otrzymał neogotycki wystrój architektoniczny. Obecnie jest to budowla założona na planie czworoboku, z wewnętrznym dziedzińcem. Fosę otaczającą rezydencję przekracza kamienny most. Ze średniowiecznego założenia pozostały cylindryczna wieża i brama. Z renesansowego wyposażenia zachowały się fragmenty rzeźbionych portali i obramienia okienne. Ponadto zachowały się: kaplica z wykuszem oraz marmurowe kominki w bibliotece i wielkiej sali. Wokół pałacu roztacza się rozległy park z resztkami starego drzewostanu.

(informacja za www.myslakowice.pl)

LOKALIZACJA
50°50’48.4″N 15°51’00.1″E

wczoraj…

obecnie

Dziwiszów – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Dziwiszów (niem. Berbisdorf)

Wieś wzmiankowana jest po raz pierwszy w 1255, a następnie w 1300 roku jako Berwisdorff. Następne średniowieczne wzmianki są z 1314 i 1398 roku. Czas powstania dworu nie jest znany. Jak większość dworów, istniał prawdopodobnie już w połowie XVI wieku jako dwór obronny otoczony fosą. Pierwsze wiadomości o właścicielach pochodzą jednak dopiero z XVIII wieku. Do 1737 roku wieś należała do rodziny von Bakisch. W roku 1738 dobra Dolnego i Górnego Dziwiszowa nabył od Karola von Festenberg – Christian Mentzel. W 1765 roku Dziwiszów Dolny należał do radcy handlowego Thommana. W 1786 roku dwór stał się własnością wdowy – pani Thommann z domu Mentzel. W 1886 roku majątek nabył doradca finansowy Bossa i w rękach tej rodziny był do 1922 roku, kiedy stał się własnością Marii von Kramsky.
Z renesansowego dworu pozostały do dzisiaj sklepienia i mury parteru, o czym świadczy zachowany we wnętrzu profilowany portal, obramienia okien oraz fragmenty dekoracji sgraffitowej. Generalna przebudowa w stylu klasycystycznym i powiększenie całego założenia nastąpiło w 1778 roku. Na miedziorycie z 1781 roku pałac ma zbliżony wygląd do obecnego, nie posiadał jeszcze wieży, ale zwieńczony był dwiema facjatkami o bogato rozczłonkowanych szczytach. Elewacje zostały gruntownie przebudowane na początku XIX wieku i wtedy podwyższono mury o mezzanino, a po środku starego skrzydła ustawiono wieżę.

(za W. Kapałczyński, A. Kotlarski, „Zabytki Jeleniej Góry i powiatu”)

LOKALIZACJA
50°55’41.4″N 15°47’51.7″E

wczoraj…

obecnie

Dąbrowica – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Dąbrowica (niem. Eichberg)

Dwór zbudowano prawdopodobnie już w drugiej połowie XVI w., początkowo jako siedzibę dla zarządcy dóbr. W roku 1597 pałac wraz z wsią zakupił Nickel von Zedlitz, późniejszy właściciel Wojanowa i Madejowej. Po jego śmierci w 1616 r. Dąbrowica przypadła rodzinie von Borowitz. Prawdopodobnie w tym czasie obiekt nie posiadał wyraźnych cech reprezentacji i służył celom administracyjno-gospodarczym. Dzieje dąbrowickiego majątku są w źródłach lepiej uchwytne dopiero od wieku XVIII. Kolejnymi właścicielami były rodziny: von Carwarth do 1723 roku, von Frankenberg do 1747 roku i od 1750 aż do roku 1817 rodzina von Buchs. Barokizacji został poddany ok. 1751 r., jak o tym zaświadczała data na zachowanym do niedawna portalu. W XIX w. kolejnymi właścicielami pałacu były rodziny von Rothkirch od roku 1817, von Decker od 1859 roku, a od 1917 r. rodzina von Mitscher. Przebudowa starego dworu w modnym stylu neogotyku tudorowskiego musiała nastąpić około roku 1835. Obiekt został dostosowany do pełnienia nowej funkcji letniego pałacyku, podobnie jak wcześniej uczyniono to w przypadku innych rezydencji będących pod wpływem rodziny króla Prus.
Budowla nosiła cechy architektury neogotyckiej i eklektycznej. Bryła wznosiła się do wysokości trzech kondygnacji. Na osi istniał częściowo zachowany portyk wejściowy z tarasem na górze, a po bokach czworokątna wieża i czworokątna przypora naśladująca wieżyczkę.

(za W. Kapałczyński, A. Kotlarski, „Zabytki Jeleniej Góry i powiatu”)

LOKALIZACJA
50°53’46.5″N 15°48’25.6″E

wczoraj…

obecnie

Czernica – pałac

Posted in Pałac, Powiat jeleniogórski  by robertsulik on Wrzesień 9th, 2008

Czernica (niem. Langenau)

Najstarsze dzieje wsi sięgają roku około 1300, kiedy to pojawia się po raz pierwszy z nazwy jako Longnow od nazwiska gniazda rodowego rycerzy von Langenhaus. W średniowieczu wieś należała do rodu von Kittlitz i von Seydlitz. W XV w. właścicielami była rodzina von Schaffgotsch, a od roku 1598 von Lest.Z powyższymi rodzinami należy też łączyć początki istnienia w tym miejscu dworu otoczonego wodną fosą. W roku 1543 Balthasar Schoff zwany Gotsche przebudował dotychczasowy dwór. Z powyższymi rodzinami należy też łączyć początki istnienia w tym miejscu dworu otoczonego wodną fosą. W roku 1543 Balthasar Schoff zwany Gotsche przebudował dotychczasowy dwór. Wspomniany wyżej Balthasar Schoff traktował Czernicę jako swoją główną siedzibę. On był także fundatorem zachowanych malowideł w reprezentacyjnej izbie zwanej czasem mylnie kaplicą. W roku 1622 zamek oblegany był bezskutecznie przez oddziały polskich Lisowczyków, które wysłał cesarz Ferdynand II do walki przeciwko czeskim powstańcom. Pozostałości fosy oraz otwory kluczowe w murach obwodowych świadczą, że zamek miał charakter obronny. W 1672 roku właściciel Czernicy Oswald von Lest został zamordowany przez brata Nikolausa, który musiał z tego powodu uciekać do Saksonii. Od 1728 roku właścicielem była rodzina von Glaubitz, a od roku 1787 do 1861 rodzina von Forster. W roku 1861 posiadłość nabył radca handlowy Leopold Schoeller z Dueren, który z kolei przekazał majątek swojej córce, zamężnej z Friedrichem von Klitzing-Schierokau. W wyniku dwóch przebudów najpierw w 1858 i w końcu tego stulecia (data 1900 na szczycie od strony parku) powstał obecny pałac utrzymany w modnym stylu inspirowanym m.in. francuską renesansową architekturą zamkową.

(za W. Kapałczyński, A. Kotlarski, „Zabytki Jeleniej Góry i powiatu”)

LOKALIZACJA
50°58’42.2″N 15°43’12.3″E

wczoraj…

obecnie