cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Powiat Legnicki | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska - Part 2

Archive for the ‘Powiat legnicki’ Category

Goliszów – pałac górny

Posted in Pałac, Powiat legnicki  by robertsulik on Listopad 2nd, 2014

Goliszów (niem. Gölschau Gut Oberhof)

Ruiny renesansowego dworu w Goliszowie znajdują się w centrum wsi po prawej stronie drogi w kierunku Niedźwiedzic. Dwór otoczony fosą wzniesiono w XVI wieku dla rodziny Liedlau. Dostępny on był wówczas od wschodu poprzez kamienny mostek. Na obrzeżach fosy posadzone zostały lipy. W XVII wieku posiadłość przeszła we władanie rodziny Schellendorfów, których rodzime epitafia znajdują się w miejscowym kościele. Założono wówczas park dworski. Pod koniec XIX w. kamienny mostek zastąpiono neobarokowym mostem ceglanym. Przekształcono także park dworski w naturalistyczny, w którym na początku XX wieku dosadzono świerki i modrzewie. Pałac przetrwał wojnę bez uszkodzeń. Kuriozalnym jest to, iż w 1951 został wpisany do rejestru zabytków. Mimo to dziś praktycznie nie istnieje. Zachował się kamienny most na d fosą oraz nieliczne relikty kamiennego wystroju.

LOKALIZACJA
51°16’37.9″N 15°58’46.3″E

wczoraj…

obecnie

Chojnów – pałac

Posted in Pałac, Powiat legnicki  by robertsulik on Listopad 2nd, 2014

Chojnów (niem. Haynau i. Schl.)

Przy ulicy Piotrowickiej znajduje się późnobarokowy pałac z około 1730 roku z późniejszymi zabudowaniami gospodarczymi. Budowla złożona jest na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjna o stromym dachu. Elewacje zdobione są pilastrami, zaś wejście akcentuje portal.

LOKALIZACJA
51°16’15.2″N 15°55’32.1″E

 

Chojnów – zamek

Posted in Powiat legnicki, Zamek  by robertsulik on Listopad 2nd, 2014

Chojnów (niem. Haynau i. Schl.) – zamek

Zamek książęcy był jedną z rezydencji Piastów Legnicko – Brzeskich. Został zbudowany na miejscu grodu kasztelańskiego, którego istnienie potwierdza dokument z 1292 roku. Obiekt był odgrodzony murem obronnym, a u jego podnóża płynęła Młynówka, wpadająca dalej do rzeki Skory. Młynówka została obmurowana w 1875 r. Wydzielenie zamku murem z organizmu miejskiego spowodowane było zamiarem zabezpieczenia siedziby władzy w przypadku konfliktów księcia z mieszczanami. Nie ominęły zamku pożary w latach 1428 i 1510, o czym informują zapiski w kronice miasta. Decyzję o przebudowie i rozbudowie zniszczonej ogniem książęcej rezydencji podjął w latach 1546 – 1547 książę legnicki Fryderyk III. Wzniesiono zamek renesansowy o trzech skrzydłach ustawionych wzajemnie pod kątem rozwartym. Z tej budowli nie zachowało się skrzydło płd.-wschodnie ani część obecnego skrzydła frontowego – południowego (portal znajdował się w środku fasady). Po kolejnych pożarach, w nadającej się jeszcze do użytkowania części zamku, urządziły swe pomieszczenia zarządzające miastem władze pruskie. W roku 1831 zamek nabyły na własność władze miejskie. Dokonywane przez kolejnych właścicieli przeróbki odbiły się ujemnie na zachowaniu pierwotnego, renesansowego charakteru wnętrz.
(za www.chojnow.pl)

LOKALIZACJA
51°16’14.8″N 15°55’46.2″E

wczoraj…


obecnie

Szczedrzykowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat legnicki  by robertsulik on Maj 30th, 2010

Szczedrzykowice (niem. Spittelndorf)

Pałac wzniesiony w 1885 roku przez Gottfrieda Schneidera . Eklektyczny, murowany, zbudowany na planie podkowy otwartej od strony ogrodu. Dwutraktowy, piętrowy z dachem dwuspadowym z naczółkami i sygnaturką. Od frontu płytki ryzalit z balkonem i szczytem o wolutowym wykroju, boniowane lizeny podkreślają narożniki budynku. Nie jest udostępniony do zwiedzania. Również obejrzenie go z zewnątrz jest utrudnione.

LOKALIZACJA
51°13’48.0″N 16°20’53.4″E

wczoraj…

obecnie

Rosochata – dwór

Posted in Dwór, Powiat legnicki  by robertsulik on Maj 30th, 2010

Rosochata (niem. Seifersdorf)

Dwór z XVI wieku, przebudowywany w w XVIII i na początku XX wieku. Majątek i dwór znajdują się we wschodniej części wsi. Po uzgodnieniu z właścicielem jest możliwe zwiedzanie.

LOKALIZACJA
51°12’08.0″N 16°18’49.2″E

wczoraj…

obecnie

Brennik – pałac

Posted in Pałac, Powiat legnicki  by robertsulik on Maj 30th, 2010

Brennik (niem. Prinsnig)

Pałac wzniesiony w połowie XVIII wieku, gruntownie przebudowany w 1899, modernizowany w 1928. Murowany na planie czworoboku, dwutraktowy z dachem dwuspadowym z naczółkami. obok pałacu zachowały się fragmenty parku krajobrazowego z XIX w., a nieopodal na terenie folwarku znajdują się murowane budynki administracyjno – gospodarcze wzniesione w 2 poł. tegoż stulecia.

LOKALIZACJA
51°09’06.4″N 16°22’28.6″E

wczoraj…

obecnie

Prochowice – zamek

Posted in Powiat legnicki, Zamek  by robertsulik on Październik 18th, 2009

Prochowice (niem. Parchwitz)

Pierwszą wzmiankę na temat miejscowości Prochowice znajdujemy w dokumentach z roku 1217 (wymieniono wtedy kościół). Najczęściej jednak jako datę założenia miasta Prochowice przyjmuje się 1250 r., natomiast za jego założyciela – Piotra I z Prochowic. Powstanie wsi, później miasta, może też wiązać się z istniejącym tu niegdyś drewnianym gródkiem, w pobliżu którego w 1259 r. palatyn legnicki – Iko (Yko) – wzniósł murowany zamek (niektórzy autorzy za pierwszego budowniczego uznają dopiero Stefana – wnuka Ika). Za wykazaną wierność i pomoc księciu Bolesławowi Rogatce uzyskał on w 1255 r. szereg przywilejów, jak zwolnienie od jurysdykcji, od obowiązku budowy grodów, „od paradlnego, podworowego, strożnego”. Syn Ika – Miron z Prochowic – wymieniany jest w dokumentach bardzo często jako świadek. Sprawował tu najprawdopodobniej, choć krótko, również rządy. W 1288 r. odnotowano go jako palatyna Legnicy, w 1292 – kasztelana zamku wrocławskiego. Dokumenty wydawane przez księcia legnickiego od 1305 do 1342 r. wskazują już na Stefana z Prochowic – wnuka Ika. Prochowice były wówczas miastem (zapewne na prawie niemieckim) i nosiły nazwę Parchowicz, którą przejęły od pobliskiego zamku. W 1309 r. gród otrzymał od książąt śląskich – Bolesława, Henryka i Władysława – liczne przywileje i zaczął się rozwijać. Wkrótce jednak syn Stefana – Piotr II z Prochowic – sprzedał w 1380 r. (być może w 1383) swe dobra książęce Ruprechtowi, Wacławowi i Henrykowi. Obok zamku dokument wymieniał miasto, okoliczne ziemie, czynsze, łowiska ryb, pastwiska i wszystko, co na ziemi i pod ziemią. Przyczyny sprzedaży nie są dokładnie znane, wiadomo zaś, iż Ruprecht i Wacław około 1400 r. przekazali posiadłości prochowickie rycerzowi Ottonowi Starszemu Zedlitzowi i aż do roku 1567 rodzina ta była właścicielem Prochowic. Zamek przechodził wiele razy z rąk do rąk. Jego pierwszej przebudowy dokonał w 1422 r. Otto Zedlitz. Wówczas otoczona już fosą budowla zyskała dodatkowe umocnienia i czworoboczną wysoką wieżę. Grubość murów w jej partii dolnej wynosi 2,1 m, w górnych -1 m (całkowita wysokość – 31,5 m). W dawnych czasach pełniła jednocześnie kilka funkcji. Strzegła wjazdu, w swej dolnej partii mieściła loch więzienny, a na wysokości 13,5 m posiadała wydzieloną sklepieniami izdebkę, do której dostęp prowadził tak wąską klatką schodową, iż mógł się w niej z trudem zmieścić ledwie jeden uzbrojony wojownik. Miało to z pewnością być ostatnie schronienie dla właściciela w wypadku zdobycia zamku przez nieprzyjaciela. Otto nie poprzestał tylko na zamku, przebudował również kościół św. Andrzeja, szkołę i szpital. Następna przebudowa zamku nastąpiła w latach 80. XVI wieku. Dokonał jej Fabian von Schönaich (ówczesny dzierżawca posiadłości), powiększając plan budowli równomiernie we wszystkich kierunkach. Od strony wschodniej podbudował trójkondygnacyjny budynek mieszkalny połączony kaplicą zamkową, od południa zaś parterowy budynek bramny, rozciągnięty na linii wschód – zachód, dzięki czemu powstał niewielki dziedziniec przed wjazdem na teren średniowiecznego zamku. Wówczas też budynki zyskały dekoracyjne szczyty i otynkowanie. Wykonanie attyki z motywem groteski przypisuje się znakomitemu mistrzowi Parrowi, natomiast odnaleziony gmerk kamieniarski wskazuje na autorstwo Hansa Lyndenera. Poza tym wokół starej części zostały wzniesione niskie mury, tworząc swoisty taras. W 1554 r. zamek znów zmienia właściciela. Tym razem Otto Młodszy Zedlitz zapisuje go (wraz z miastem i majątkiem) swemu zięciowi Oppersdorfowi. Nowy właściciel rozpętał wieloletni spór z księciem Fryderykiem III, żądając od niego ogłoszenia posiadłości prochowickiej wolną. Kres tej kłótni położył cesarz Maksymilian II w 1567 r., zarządzając odszkodowanie od Oppersdorfa na rzecz księcia w wysokości 20 000 dukatów. W latach 1567-68 zamieszkiwał w prochowickim zamku Henryk XI, chroniąc się przed morowym powietrzem, które nawiedziło Legnicę. W 1568 r. posiadaczem zamku jest już Fabian von Schönaich. Rozbudowuje go, a śladem jego działań jest m.in. wmurowana tablica „Pan Fabian von Schönaich, rycerz 1581”. Jego działania przekształcają obronny zamek w obszerny pałac. Całą budowlę otynkowano i udekorowano; być może pokryto sgraffitami. Na wieży pojawił się zegar, o którym Lucae pisał, iż „wskazówki dobrze widać i dokładny mechanizm dobrze można słyszeć”. Od 1597 r. Prochowice przeszły w posiadanie książąt legnickich. Podupadający i zaniedbany zamek do stanu używalności doprowadził Joachim Fryderyk, zaś jego syn Jerzy Rudolf w latach 1613-37 wzbogacił jego wnętrza. Lutsch pisze, że rozszerzył zamek i ozdobił go wewnątrz wielkimi salami. Niestety, z owych czasów nie zachowały się żadne czytelne ślady. Następnie zamkiem zajęła się siostra Jerzego Rudolfa – księżniczka Maria Zofia. To podczas jej rządów, w maju 1642 r., miasto zajęły wojska szwedzkie, które nie oszczędziły niczego, zwłaszcza zamku. Straty były tak znaczne, że nie obeszło się bez wyburzenia pierwszych partii budowli. Po śmierci ostatniego z Piastów śląskich – Jerzego Wilhelma – Prochowice przeszły pod rządy cesarza Leopolda, a od 1740 r. stały się własnością Hohenzollernów. Pozostawały w nich do momentu sprzedaży w 1820 r. hrabiemu Erdmannowi Sylviusowi von Pückler. Nowy właściciel przebudował i odnowił zamek. W latach 70. XIX wieku Prochowice należały do Ernsta Limana, w 80. już do Ernsta Schlegnera, a w następnym dziesięcioleciu właścicielem został Leopold Weber z Wrocławia. Tak częste zmiany nie służyły z pewnością budowli i dopiero od 1906 r., gdy zamek i wszystkie dobra stały się własnością hrabiego Kurta Strachwitza i barona Richarda von Mattencloit, doczekał się kolejnej, jak na razie ostatniej, renowacji. Nowożytny zamek oraz jego otoczenie ulegało wielu rozmaitym przebudowom, związanym ze zmianą właścicieli. W wieku XIX do południowo – wschodniego naroża – renesansowego budynku mieszkalnego – w kierunku wschodnim dobudowano parterowy, prostokątny pawilon. Związany był zapewne z ogrodem, mógł też pełnić rolę ogrodu zimowego, posiadał bowiem wysoką podmurówkę przerzuconą przez teren dawnej fosy, która musiała być już znacznie wcześniej osuszona. Ogród znajdował się po wschodniej stronie drogi wjazdowej do zamku. Od zachodu zamykała go również ta droga, od północy – elewacja zamku i pawilon, zaś od południa i wschodu – pozostałości ziemnych obwałowań. Dno dawnej fosy mieściło w sobie starannie strzyżone trawniki, kwiatowe klomby, ozdobne płotki. Pomiędzy klombami napotkać można było pojedyncze drzewa, a trawniki połączono żwirowymi ścieżkami. Nad budynkiem bramnym zamku istniał też prawdopodobnie dwuspadowy dach ze zdobiącą go attyką. Główne wejście do ogrodu prowadziło od zamku, z południowego budynku mieszkalnego, przez dwa gotyckie otwory drzwiowe i szerokie schody. Precyzyjne określenie daty powstania ogrodu jest niemożliwe. Zamek zyskiwał coraz to nowych właścicieli, zatem każdy z nich mógł być jego inicjatorem lub współtwórcą. Druga wojna światowa dokonała w budowli zniszczeń, nie były jej też przychylne lata powojenne.

(za Stanisław Horodecki „Przeszłości okruchy. Zabytki i przyroda powiatu legnickiego”)

LOKALIZACJA
51°16’30.2″N 16°21’38.8″E

wczoraj…

obecnie

Warmątowice Sienkiewiczowskie – pałac

Posted in Pałac, Powiat legnicki  by robertsulik on Wrzesień 12th, 2008

Warmątowice Sienkiewiczowskie (niem. Eichholz)

Warmątowice to niezbyt duża wieś, ale o bardzo ciekawej historii. Pierwsza wzmianka o wiosce pochodzi już z roku 1217, z której dowiadujemy się, że należała ona do parafii w Słupie. Była to typowa wieś szlachecka z centralnie położonym obronnym dworem, otoczonym fosą i z parkiem. W obecnym miejscu dwór istniał już co najmniej od XV wieku. Na początku XVII wieku ówczesny właściciel Warmątowic – Wenzel von Sedlitz postanowił wybudować nową renesansową rezydencję. W roku 1812 warmątowickie włości nabył Ludwik Serafin von Olszewski.
Do 1909 r. właścicielem majątku był Alfred von Olszewski, zniemczony potomek szlacheckiego rodu ze wschodniej Polski (Podlasia), który pod wpływem lektury powieści Henryka Sienkiewicza (oczywiście w niemieckim tłumaczeniu), nagle przypomniał sobie o swoich polskich korzeniach. Szybko też sporządził bardzo niezwykły testament. Po jego śmierci cały majątek miał przejść na dzieci pod warunkiem, że do 30-tego roku życia złożą egzamin z języka polskiego oraz historii i kultury Polski. W razie niespełnienia tego warunku (lub przedwczesnej śmierci dzieci), dobra miał odziedziczyć Henryk Sienkiewicz lub jego spadkobiercy (po śmierci wdowy po Olszewskim). W żadnym wypadku nie miał przejść na własność rządu pruskiego lub dalszych krewnych.
Po śmierci Alfreda w 1909 roku, wdowa po nim, niemiecka baronówna von Zedlitz und Neukirch próbowała najpierw obalić testament męża, a po niepowodzeniu podjęła pertraktacje z Sienkiewiczem. Pisarz, który nigdy nie słyszał o Olszewskich, zrzekł się majątku, twierdząc, że nie można nikogo przekonywać do polskości groźbą utraty ojcowizny. Gabriela von Olszewska miała tylko złożyć w banku depozyt pieniężny, który mogła podjąć po spełnieniu warunku wyrażonego w ostatniej woli męża. Ponieważ warunek nie został spełniony, kwota ta przeszła później na wybraną polską instytucję oświatową.

(za http://dolnyslask.poland.com/zabytki/palace_i_dwory/palac_w_warmatowicach_sienkiew/)

LOKALIZACJA
51°07’53.2″N 16°07’53.8″E

wczoraj…

obecnie

Tyńczyk Legnicki – pałac

Posted in Pałac, Powiat legnicki  by robertsulik on Wrzesień 12th, 2008

Tyńczyk Legnicki (niem. Klein Tinz)

Pałac wraz z majątkiem znajduje się we wschodniej części wsi. Nie jest udostępniony do zwiedzania.

LOKALIZACJA
51°08’24.0″N 16°07’31.5″E

wczoraj…

obecnie

Szymanowice – dwór

Posted in Dwór, Powiat legnicki  by robertsulik on Wrzesień 12th, 2008

Szymanowice (niem. Schimmelwitz)

Dwór z drugiej połowy XVII wieku, zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacyjny z mansardowym dachem. Przebudowany w końcu XIX w przez dodanie bocznego niższego skrzydła i rozbudową drugiej kondygnacji fasady. Elewacje przybudówek dzielone pilastrami ozdobione boniowaniem. Dwór posiada ciekawe architektoniczne powiązanie oryginalnych elementów XVII-wiecznych z nowymi, klasycyzującymi. Majątek znajduje się przy drodze z Legnicy w kierunku Wilczyce/Krotoszyce.

LOKALIZACJA
51°10’22.0″N 16°05’18.2″E