cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Powiat Lubiński | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska

Archive for the ‘Powiat lubiński’ Category

Szklary Górne – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Lipiec 26th, 2016

Szklary Górne (niem. Ober Gläsersdorf)

Pałac barokowy, wzniesiony na miejscu wcześniejszej budowli, dla Johanna Heinricha d’Hautoy de Bronne przypuszczalnie według projektu Jana Błażeja Peintnera w latach 1715-25. Rezydencję wybudowano na tradycyjnym rzucie wydłużonego prostokąta i nakryto dachem łamanym. Fasada z trzema płaskimi ryzalitami, elewacja ogrodowa natomiast z trójosiowym ryzalitem na osi. Główny wjazd do pałacu prowadził od strony wschodniej, przez bramę i kamienny most przerzucony nad fosą. Przy zachowaniu tradycyjnego sposobu kompozycji bryły, założenie rezydencji rozwiązano na sposób francuski „entre cour et jardin”, z rozbudowanym dziedzińcem paradnym, otoczonym zabudowaniami podkreślającymi reprezentacyjny charakter budowli pałacowej. Budowla powstała w wyniku przebudowy wcześniejszego założenia (prawdopodobnie w miejscu dworu renesansowego otoczonego fosą), na co wskazywała (zlikwidowana w trakcie gruntownej przebudowy w 1900 r.) fosa otaczająca pierwotnie pałac. W 1900 r. rozbudowano założenie, dodając dwa boczne skrzydła i zmieniając układ wnętrz; w 1914 r. usunięto dwa domki kawalerskie przy wjeździe, obmurowanie rampy podjazdu i pylony wjazdu. Przygotowany przez architekta Karla Grossera z Wrocławia projekt dalszej rozbudowy pałacu, ze względu na powojenne trudności nie został zrealizowany. Ogród ozdobny przy pałacu założony został w 1 ćw. XVIII w., powiększony o park naturalistyczny w południowej części założenia (w miejscu wcześniejszej zabudowy wiejskiej) w 2 poł. XIX w. oraz przekształcony w 1900 r. W początkach XVIII w. po zachodniej stronie pałacu założony został ogród ozdobny w formie zbliżonego do kwadratu parteru z umieszczoną centralnie fontanną o treflowym kształcie. W 3 ćw. XIX w. założono park naturalistyczny, wykorzystując rozłożone po południowej stronie pałacu łęgi porośnięte dębami. W północnowschodniej części parku, być może na terenie dawnego ogrodu gospodarczego ukształtowano rozległą polanę. W zachodniej części założenia parkowego założony został również ozdobny staw. Przez środek założenia poprowadzono drogę spacerową, wokół obrzeżną promenadę, natomiast pozostałe ścieżki pozostawiono w układzie nieregularnym. Po 1900 r., równolegle z przebudową pałacu, przekształcono założenie parkowe. Fosa została zasypana, w miejscu wschodniego mostu utworzono podjazd z kamiennymi balustradami. Ogród ozdobny powiększono o taras powstały w miejscu zasypanego odcinka fosy; na osi ogrodu wzniesiono pawilon kryty kopułą, po jego bokach ustawiono rzeźby ogrodowe, przedstawiające cztery pory roku, dzieło profesora Limburga z Wrocławia. Wówczas dawną oranżerię przekształcono na cele mieszkalne. Część zachodnią założenia zajmuje obszerny folwark. Założony jest na planie nieregularnym, oddzielony od parku i pałacu drogą lokalną i zachowanym fragmentarycznie murem ceglanym. Zabudowania
folwarku tworzą oficyny mieszkalne i budynki gospodarcze, wśród których wyróżnia się wystrojem elewacji pochodząca z pocz. XX w. ujeżdżalnia. Budynki folwarku są niejednolite stylistycznie; fragmenty najstarszych budynków pochodzą z XVIII w., większość zabudowań wzniesionych została w XIX w. oraz równolegle do czasu przebudowy pałacu, czyli w pierwszych dziesięcioleciach XX w. W południowej części parku znajdują się budyki gospodarcze oraz oficyna mieszkalna związana z majątkiem, określane jako owczarnia „Schäferei”.

za (Studium Środowiska Kulturowego gminy Lubin opracowanego w roku 2002 przez zespół w składzie: Bogna Oszczanowska, Beata Sebzda – historia i historia sztuki, Maria Sikorska i Donata Wiśniewska – archeologia oraz Emilia Dymarska – plansze. Studium powstało w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego (od 2003 Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków) we Wrocławiu.)

LOKALIZACJA
51°26’27.4″N 16°05’33.3″E

wczoraj

obecnie

Owczary – dwór

Posted in Dwór, Powiat lubiński  by robertsulik on Lipiec 26th, 2016

Owczary (niem. Böckey)

Pałac, czy raczej okazały dom zarządcy dóbr, otoczony parkiem, znajduje się w zachodniej części założenia. Jest to budowla o zwartej bryle, jednokondygnacyjna z mieszkalnym poddaszem, kryta dwuspadowym dachem, o bogatym późnoklasycystycznym wystroju elewacji. Do głównego wejścia znajdującego się w elewacji północnej prowadzi podjazd, poprzedzony owalnym gazonem z sadzawką. Budowę domu zarządcy oraz założenie przy nim parku i folwarku łączyć należy z rodziną właścicieli dóbr – Raabe. Okres budowy rządcówki oraz budynków folwarku przypada na 2 ćwierć XIX w. (1836 r.?). Ogród ozdobny wraz z niewielkim parkiem naturalistycznym założony został również ok. poł. XIX w. Od południa do pałacu przylegał parter ogrodowy. Teren na zachód od pałacu został zaadaptowany na park naturalistyczny. Obecnie założenie jest zaniedbane, na terenie parku obecny liczny samosiew, zatarty został układ ścieżek i kompozycji parkowej. Budynki gospodarcze, noszące ślady licznych późniejszych przebudów, skupione są wokół majdanu założonego na planie trapezu z wjazdem od północy.

za (Studium Środowiska
Kulturowego gminy Lubin opracowanego w roku 2002 przez zespół w składzie: Bogna
Oszczanowska, Beata Sebzda – historia i historia sztuki, Maria Sikorska i Donata
Wiśniewska – archeologia oraz Emilia Dymarska – plansze. Studium powstało w
Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego (od 2003
Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków) we Wrocławiu.))

LOKALIZACJA
51°26’29.0″N 16°06’54.5″E

wczoraj

obecnie

Lisiec – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Lipiec 26th, 2016

Lisiec (niem. Fuchsmühl)

Zapewne dla rodziny von Raumer, w której posiadaniu znalazł się majątek od roku 1831, założony został przy wzniesionym w 1839 r. pałacu postromantyczny park. Pałac jest budowlą o bryle zwartej, dwukondygnacyjny, kryty dachem dwuspadowym, z ryzalitami w elewacjach północnej i południowej. Wystrój architektoniczny elewacji – wnętrza przebudowane w latach 50 XX w. – nawiązuje do neogotyku angielskiego. Pałac od folwarku (położonego w części północnej) oddzielony został kolistym gaonem i podjazdem – dziś już nieistniejącymi. Zabudowania folwarku – zwanego Fuchshof – wzniesione najprawdopodobniej równolegle z budową pałacu (bądź nieco później) pozbawione cech stylowych, do którego wjazd prowadzi od północnego wschodu, skupione są wokół dziedzińca w kształcie trapezu. Przy zakładaniu parku wykorzystano obsadzenie dębowe oraz naturalne cieki wodne. Po południowej stronie rezydencji utworzono regularny, wydłużony staw z niewielką romantyczną wysepką. Niewykluczone, że między pałacem i stawem znajdował się mały ozdobny ogródek. Na terenie parku sadzone drzewa tworzyły koliste altany, rzędy i klomby. W 2 połowie XIX w. drzewostan był uzupełniany. Park obiega promenada, łącząca się ze ścieżkami spacerowymi, które wiodły przez mostki i kładki przerzucone nad strumieniami. Obecnie założenie zachowane jest w dobrym stanie, częściowemu zatarciu uległ układ dróg i ścieżek, zwłaszcza w południowej części kompozycja parku stała się nieczytelna.

(https://pl.wikipedia.org/wiki/Lisiec_(województwo_dolnośląskie))

LOKALIZACJA
51°19’26.2″N 16°02’28.7″E

wczoraj

obecnie

Krzeczyn Mały – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Lipiec 26th, 2015

Krzeczyn Mały (niem. Klein Krichen)

Dwukondygnacyjny, barokowy pałac z 1720 roku. Przy pałacu spichlerz, obora i gołębnik z XIX wieku. Wokół zabudowań pozostałości rozległego parku ze stawem.

LOKALIZACJA
51°23’11.1″N 16°06’31.3″E

wczoraj…

obecnie

Zaborów – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Listopad 7th, 2009

Zaborów (niem. Lampersdorf)

Ruiny barokowego pałacu, który wzniesiono tu około 1725 roku dla rodziny von Nostitz. W jej posiadaniu był on do roku 1792. Na początku XIX wieku posiadłość w Zaborowie została przebudowana przez ówczesnych właścicieli, rodzinę von Prittwitz. W 1851 roku właścicielem rezydencji był kapitan Gustaw Brüstlein, a w latach 1901-1905 rotmistrz Herman Pratsch. Rozbudowy pałacu dokonał kolejny właściciel, kapitan Gotthard Wirtsch, który przebywał tutaj od 1905 do 1922 roku. Po przebudowie w 1906 roku do pałacu od strony południowej przylegał tzw. dom kawalerów. Prawdopodobnie wówczas skierowano też pałac fasadą frontową na wschód, w stronę parku. Pierwotnie bowiem była ona zwrócona na zachód ku rozległemu dziedzińcowi folwarcznemu. Pośrodku dziedzińca, na osi rezydencji, usytuowano owalny basen. Przyglądając się zachowanym elementom dekoracyjnym oraz samemu układowi posiadłości, można wysnuć przypuszczenie, iż jej twórcą był znany śląski architekt Martin Frantz, autor projektów pałaców m.in. w Chróstniku, Chocianowie i Dziesławiu. Pałac jest budowlą dwukondygnacyjną o rzucie prostokątnym i założeniu dwutraktowym, z pilastrowym podziałem elewacji. Dawniej całość była przykryta czterospadowym, ceramicznym dachem mansardowym z lukarnami. Na uwagę zasługuje bogato zdobiony, piaskowcowy portal głównego wejścia oraz wspaniały kartusz herbowy umieszczony w trójkątnym tympanonie frontonu. Do dziś zachowały się zabudowania gospodarcze oraz pozostałości fontanny i kamienno-ceglanej cembrowiny basenu. W parku zachowało się również sporo ciekawych okazów dendrologicznych, takich jak: dęby, platany, graby, a także pomnikowe dziś żywotniki olbrzymie (tuje) i cyprysiki groszkowe.
W styczniu 1945 roku wieś znalazła się w pasie ciężkich walk frontowych i kilkakrotnie przechodziła z rąk do rąk. Zniszczeniu uległ wówczas pałac i od tamtej pory, pozbawiony jakiejkolwiek opieki, pozostaje w stanie daleko posuniętej ruiny.

(za Henryk Rusewicz „Historia i zabytki powiatu lubińskiego”)

LOKALIZACJA
51°21’12.1″N 16°25’10.0″E

wczoraj…

obecnie

Wielowieś – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Listopad 7th, 2009

Wielowieś (niem. Bielwiese)

Pałac został zbudowany ok. 1727 r. (data na portalu). Fundatorem budowy był Christoph Gothard von Kreckwitz, właściciel Wielowsi w tym czasie. Architekt pałacu pozostaje nieznany. Godny uwagi był barokowy portal, który istniał jeszcze w 2005 r. Pałac nie jest wpisany do rejestru zabytków.
Obiekt jest trudno dostępny, położony na terenie prywatnym.

LOKALIZACJA
51°20’12.4″N 16°22’19.9″E

wczoraj…

obecnie

Siedlce – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Listopad 7th, 2009

Siedlce (niem. Zedlitz)

Ruiny XVIII-wiecznego pałacu, który wybudowano dla Caspara Ottona von Nostitz około 1730 roku w miejsce renesansowego dworu. Obiekt z ryzalitami środkowymi i krótkimi skrzydłami bocznymi wzniesiono narzucie prostokąta według projektu Martina Frantza z Rewia. Była to budowla dwukondygnacyjna, dwutraktowa, nakryta czterospadowym ceramicznym dachem mansardowym z lukarnami. Zachowane fragmenty elewacji posiadają bardzo bogaty barokowy wystrój w postaci pilastrów, obramień okiennych, gzymsów i portali. Nad ryzalitami znajduje się pięknie zdobiony mur attykowy z alegorycznymi kamiennymi rzeźba¬mi i wazonami, z których zachowały się nieliczne, mocno zniszczone fragmenty. Pałac znacznie ucierpiał w czasie działań wojennych w 1945 roku. W bardzo zniszczonym i zaniedbanym parku przypałacowym zachowały się pojedyncze ciekawe okazy drzewostanu oraz zarastający staw.

(za Henryk Rusewicz „Historia i zabytki powiatu lubińskiego”)

LOKALIZACJA
51°23’51.2″N 16°18’18.2″E

wczoraj…

obecnie

Ręszów – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Listopad 7th, 2009

Ręszów (niem. Ransen)

Zespół pałacowo – parkowy, którego początki sięgają zapewne późnośredniowiecznego siedliska rodu von Nostitz. Najstarszą częścią zachowanego założenia pałacowego jest skrzydło wschodnie – dawny późnorenesansowy dwór, który został wzniesiony na przełomie XVI i XVII wieku. Obecna bryła pałacu pochodzi z czasów jego rozbudowy, której dokonał w 1787 roku Georg Sigismund von Unruh, a którą modernizował w latach 30. XX wieku Heinrich Oswald von Sprenger. Jest to budowla trójskrzydłowa, dwukondygnacyjna, wzniesiona na rzucie podkowy. Środkowe skrzydło pokrywa ceramiczny dach dwuspadowy, zaś skrzydła boczne kryte są dachami czteropołaciowymi z powiekami. Z głównego skrzydła środkowego wysunięty jest ryzalit westybulu z dwukolumnowym portykiem. Od strony ogrodowej znajduje się obszerny taras. Otwory okienne i drzwiowe mająwykrój prostokątny i ujęte sąw kamienne obramienia. Pałac jest zwrócony główną fasadą w stronę obszernego majdanu folwarcznego, zamkniętego z trzech stron budynkami gospodarczymi i mieszkalnymi pracowników majątku. Od strony wschodniej budynku znajdują się pozostałości dawnego ogrodu ozdobnego z XVII wieku, który został przekształcony pod koniec wieku XVIII w niewielki park romantyczny. Obecnie teren parku, w którym zachowało się kilkanaście około 200-letnich dębów, znajduje się w stanie ogólnego zaniedbania.

(za Henryk Rusewicz „Historia i zabytki powiatu lubińskiego”)

LOKALIZACJA
51°23’24.7″N 16°21’42.9″E

wczoraj…

obecnie

Raszowa – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Listopad 7th, 2009

Raszowa (niem. Reichen)

Zespół pałacowo-folwarczny w obecnej formie ukształtowany został w k. XVII, XVIII i XIX w. W 1688 r. dla rodziny von Lüttihau wzniesiony został wczesnobarokowy pałac, otoczony fosą i dostępny przez przerzucone nad nią mosty. Ok. poł. XVIII w. budowla poddana została przebudowie prawdopodobnie wraz z najbliższym otoczeniem oraz mostem usytuowanym przed fasadą, któremu nadano ozdobny charakter. Przed pałacem wytyczono niewielki dziedziniec, po zach. stronie rezydencji założono ogród ozdobny. Ogród warzywny i sad ulokowano poza obrębem fosy, prawdopodobnie po jej pd. stronie. Po stronie wsch. usytuowano folwark, do którego zabudowy w 1789 r. należały dwa domy czeladzi dworskiej. Pałac kolejnej modernizacji uległ na przełomie XIX/XX w., kiedy to zapewne część wnętrz z reprezentacyjnym holem otrzymała nowy, eklektyczny wystrój. Także w 2 poł. XIX w. na terenie upraw gospodarczych założono niewielki park naturalistyczny, wzmiankowany od 1902 r. Na pocz. XX w. wzniesiono oranżerię i w pd.-zach. narożu parku kaplicę grobową, pełniącą funkcję rodowego mauzoleum zapewne dla rodziny Hensel. Zabudowa folwarczna w obecnej formie powstawała od 1 poł XIX w., zasadniczemu majdanowi folwarcznemu towarzyszył dodatkowy majdan gospodarczy w zach. części wsi, przy skrzyżowaniu dróg, na pd. od wsi. Zabudowa obu zespołów skupiona została wokół prostokątnych dziedzińców, przy czym folwark usytuowany na wsch. od dworu ulegał sukcesywnej rozbudowie.
Obecnie założenie dworskie jest w stanie katastrofalnym. Z pałacu zachował się jedynie niewielki fragment murów, całkowicie pozbawiony detalu architektonicznego i cech stylowych. Czytelna pozostaje nadal fosa z przerzuconymi nad nią mostami. Układ przestrzenny obu zespołów folwarcznych nieczytelny na skutek przeprowadzonych podziałów własnościowych i wygrodzeń. Zabudowa gospodarcza zachowana szczątkowo. Z budynków należących do zespołu wsch. zachowane jedynie oficyny mieszkalne nr 17 i 23, flankujące wjazd na majdan, a także oficyna mieszkalna nr 19 i stodoła. W pd. części założenia zachowany relikt oranżerii (prawdopodobnie kotłownia z kominem). Budynki należące do zach. zespołu folwarcznego utraciły cechy stylowe na skutek przebudowań.

za (Studium Środowiska Kulturowego gminy Lubin opracowanego w roku 2002 przez zespół w składzie: Bogna Oszczanowska, Beata Sebzda – historia i historia sztuki, Maria Sikorska i Donata Wiśniewska – archeologia oraz Emilia Dymarska – plansze. Studium powstało w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego (od 2003 Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków) we Wrocławiu.)

LOKALIZACJA
51°19’13.5″N 16°14’01.1″E

wczoraj…

obecnie

Podgórze (Niemstów) – pałac

Posted in Pałac, Powiat lubiński  by robertsulik on Listopad 7th, 2009

Podgórze – Niemstów (niem. Oberhof)

Zespół folwarczny o charakterze śródpolnym należał do dóbr ziemskich Zwierzyniec (Dittersbach), trudno jednak ustalić jednoznacznie czas jego założenia. Przypuszczać należy, że był jednym z dwóch folwarków, o których wspomina w 1789 r. Zimmerman, pisząc o majątku zwierzynieckim. Znany pierwotnie pod nazwą Hintervorwerk, wymienianą w 1824, 1830, 1845 i 1891 r. Od 1894 r. wzmiankowany w źródłach jako Vorwerk Oberhof. Przed 1898 r. wszedł w skład utworzonej przez Richarda von Decker majętności ziemskiej Zwierzyniec (Herrschaft Dittersbach), obok majątków Niemstów Górny (Ober Herzogswaldau), Pieszków Dolny (Nieder Petschkendorf) oraz folwarku w Miłosnej (Ischerei). Po zakończeniu postępowania spadkowego po śmierci Richarda von Decker, został wyłączony z tych dóbr i w 1926 r. jako odrębna własność znalazł się w posiadaniu Francisa Pfotenhauer i jego żony Saschy z domu von Decker. Ona to do 1937 r. pozostawała właścicielką folwarku oraz majątku w Pieszkowie Dolnym (od 1930 r.). W 1930 r. posiadłość w Podgórzu dzierżawiona była przez Adolfa Haarhausa, właściciela dóbr w Niemstowie Dolnym.Siedlisko przysiółka położone na pd.-zach. od wsi Niemstów, z której prowadzi do niego droga lokalna obsadzona aleją lipową. Historyczna zabudowa osady ograniczała się najpierw do folwarku polnego, który w 1824 r. składał się z sześciu budynków skupionych wokół prostokątnego majdanu. Obecnie istniejące budynki folwarczne wraz z pałacem wzniesiono ok. poł. XIX w., a następnie przebudowano na pocz. XX w. Układ przestrzenny zespołu w pełni zachowany wraz z niewielkim zadrzewieniem parkowym. Pałac usytuowany centralnie względem zabudowy gospodarczej, założonej na rzucie litery „U”. Jej skrzydło pn. tworzą obora i oficyna mieszkalna, której poddasze pełniło rolę spichlerza; skrzydło zach. ujeżdżalnia z dobudowanymi po bokach stodołami, a skrzydło pd. stodoła oraz wozownia adaptowana następnie do celów mieszkalnych. Na pn.-wsch. od zespołu wytyczona została na grobli aleja lipowo-dębowo-platanowa, która prowadzi do drogi Gogołowice-Osiek.

za (Studium Środowiska Kulturowego gminy Lubin opracowanego w roku 2002 przez zespół w składzie: Bogna Oszczanowska, Beata Sebzda – historia i historia sztuki, Maria Sikorska i Donata Wiśniewska – archeologia oraz Emilia Dymarska – plansze. Studium powstało w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego (od 2003 Regionalnym Ośrodku Badań i Dokumentacji Zabytków) we Wrocławiu.)

LOKALIZACJA
51°20’40.0″N 16°16’17.6″E

wczoraj…

obecnie