cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Powiat Oleśnicki | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska - Part 2

Archive for the ‘Powiat oleśnicki’ Category

Nowosiedlice – dwór

Posted in Dwór, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Marzec 29th, 2013

Nowosiedlice (niem. Neudorf b. Juliusburg)

LOKALIZACJA
51°15’03.2″N 17°21’32.4″E

Ligota Polska – pałac

Posted in Pałac, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Marzec 29th, 2013

Ligota Polska (niem. Polnisch Ellguth, Alt Ellguth)

Neobarokowy pałac zbudował w końcu XIX wieku (ok. 1886r.) Heinrich Grundmann. Budynek znajduje się w pólnocnym krańcu wsi po prawej stronie. Stanowi własność prywatną i nie jest udostępniany.

LOKALIZACJA
51°15’29.3″N 17°32’47.0″E

wczoraj….


obecnie

Krzeczyn – dwór

Posted in Dwór, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Marzec 29th, 2013

Krzeczyn (niem. Kritschen)

Dwór wzniesiony w końcu XIX wieku jako siedziba zarządcy miejscowego majątku. Budynek zamieszkany przez osoby prywatne, dostępny z zewnątrz.

LOKALIZACJA
51°09’09.8″N 17°20’07.7″E

wczoraj…

obecnie

Gronowice – dwór

Posted in Dwór, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2012

Gronowice (niem. Grunwitz)

Dwór wzniesiony na początku XX wieku jako siedziba właścicieli miejscowych dóbr. Elementy zewnętrznej architektury dworu dobudowano po 1945 roku. Wewnętrzny układ dworu równiez został zmieniony w tym okresie. Budynek zamieszkany przez osoby prywatne, dostępny z zewnątrz.

LOKALIZACJA
51°12’23.1″N 17°44’12.4″E

wczoraj…

obecnie

Drołtowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2012

Drołtowice (niem. Rudelsdorf)

Budynek, tzw. Neues Haus, zbudowany w 1910 r. dla Stanislausa von Korn, nazywany obecnie oficyną. Zamieszkany przez osoby prywatne. Dostępny z zewnątrz.

LOKALIZACJA
51°14’30.1″N 17°17’22.9″E

wczoraj…


obecnie

Dalborowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2012

Dalborowice (niem. Dalbersdorf)

Właścicielami Dalborowic byli: Peczko de Daleborowicz (1372/1376); Sigismund Baruth (1413); George Ohm von Januschowicz ( dosł.: Hofrichter) /sędzia nadworny-?/ zmarły w r. 1552; Nikolaus von Dyhrn (1564); Stenzel von Possadowski (1574); George von Schellendorff (1591); Hans von Ohm (1600-1639); Wenzel von Gaffron do r. 1649; Melchior von Gaffron do r. 1663; cesarski rotmistrz Gottfried von Huhn und Reussendorff i po nim jego syn Rudolf Ferdinand von Huhn und Reussendorff do r. 1710; Georg Sigismund von Franckenberg und Ludwigsdorff względnie jego małżonka Barbara Juliane urodzona /tzn. z domu/ von Huhn do r. 1725; ich córka Juliane Sophia von franckenberg, żona Gottlieba Augusta von Franckenberg, który Dalborowice w roku 1727 Paulowi Wenzel von Salisch und Nasengrieff za 25 000 talarów śląskich /kupno-/ i 300 Flor. rh. Opłaty… -?/ Schlusselgeld/ sprzedał.
W roku 1750 dobra objął ostatni syn Nicol Karl Ernst von Salisch za 20 000 talarów niemieckich. W r. 1809 Dalborowice objął Ernest hrabia von Salisch od współdziedziczących po poprzednim właścicielu ( jego ojcu) za 50 000 Reichstalarów; W r. 1814 jego matka ( z spadku po synie ) żona gubernatora Gottliebe Sophie Erdmut hrabia von Salisch urodzona ( z domu) Schimonska za 40 000 Reichstalarów. Potem w dniu 26 lutego 1822 roku, w następstwie śmierci poprzedniej właścicielki jej córka pani kapitałowa Friederike Ernestine Sophie Erdut z domu hrabia von Salisch, po pierwszym mężu von Siegroth und Schlawikau, znowu, ponownie zamężna Sichart von Sichartshofen za 40 000 Reichstalarów. W r. 1836 kupił te dobra jej małżonek kapitan na emeryturze Johann Wilhelm Theodor Sichart von Sichertshofen za 30 209 Reichstalarów.
Heinrich Fischer kupił Dalborowice w r. 1852 za 64 300 Reichstalarów; od niego w r. 1853 kopił Johann Albert Rusche za 87 000 Reichstalarów W roku 1890 objął ten spadek, który sprzedał w 1905 Franz Tresp i jego małżonka Wanda z domu Salzmann. W dniu 15 października 1906 roku nabył kapitan Heinrich Berger-Landefels, który w dniu 19-tego samego miesiąca Rupertusowi von Raabe je odstąpił, który znów sprzedał Dalborowice w dniu 13 lipca 1907 roku hrabiemu Viktorowi von Czarneckiemu. Dalsze losy majątku Dalborowice do czasów drugiej wojny światowej nie są znane.
Dokładna data budowy pałacu nie jest znana. Pewne elementy konstrukcji jak np. zastosowanie dźwigarów stalowych w stropach piwnic, z przegięciem naśladującym łuk pozwalałyby datować budynek blisko po poł. XIX w. Z drugiej strony asymetria bryły wskazuje późniejszy czas powstania – na 4 ćw. XIX w. Do ustalenia czasu budowy potrzebne byłyby wyniki badań architektonicznych, które można będzie przeprowadzić tylko przy okazji remontu kapitalnego. Należy w nich zwrócić uwagę, czy budynek powstał od jednego rzutu, czy jest wynikiem rozbudowy.
Pałac wybudowany jest w stylu eklektycznym z użyciem form klasycyzujących, neomanierystycznych i neogotyckich.

(za http://www.dziadowakloda.pl)

LOKALIZACJA
51°11’47.4″N 17°42’44.4″E

wczoraj…


obecnie

Bystre – dwór

Posted in Dwór, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2012

Bystre (niem.  Ludwigsdorf)

LOKALIZACJA
51°10’48.4″N 17°21’58.1″E

wczoraj…


obecnie

Bukowina Sycowska – dwór

Posted in Dwór, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2012

Bukowina Sycowska (niem. Bukowine, Buchenhain)

LOKALIZACJA
51°23’00.1″N 17°34’54.0″E

Brzezinka – pałac

Posted in Pałac, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2012

Brzezinka (niem. Briese)

Pomiędzy 1718 – 1721 r. wieś kupili bracia Carl Christian (właściciel Krzeczyna) i młodszy Joachim Wenzel (właściel Sątoka) von Kospoth. Ród ten od połowy XVII w. był obecny w księstwie oleśnickim (ich ojciec Justus von Kospoth ma swój nagrobek w Posadowicach). Obaj bracia uzyskali w 1711 r. tytuły hrabiów od króla Polskiego i elektora saskiego Augusta II. M.in. za to, że z grupą oficerów porwali królewicza Jakuba Sobieskiego. Zapewne zmienili tym samym historię Polski. Byli również dworzanami Augusta II, a Joachim Wenzel (Wacław) generałem kawalerii (podobno gwardii królewskiej). Obaj bracia doprowadzili do rozkwitu majątku Brzezinka i podjęli w 1725 r. decyzję o budowie tam swojej siedziby – pałacu, który miał być jednym z największych, wspaniałych dzieł śląskiego baroku w księstwie oleśnickim. Wzorowany był na pałacach francuskich ” entre cour et jardin” (pomiędzy dziedzińcem a ogrodem) charakteryzujący się ścisłą osią symetrii i wielką skalą. Niestety, zmarli nie widząc zakończenia budowy (Karl Christian 22.02. 1729 r., Joachim Wenzel 1728 r.). Spadkobierczynią majątku została w 1729 r. ich siostrzenica Anna Sophie Christine z domu hrabina von Erbach-Breuberg, żona hrabiego von Maltzana, właściciela Milicza. Po śmierci pierwszego męża wychodzi ponownie w 1743 r. za hr. Baltazara von Promnitza z Iławy, a po jego śmierci w 1759 r. za hr. Fredricha Augusta von Kospoth. I w tym roku umiera – w ten sposób Brzezinka trafia ponownie do Kospothów (chociaż z drugiej linii) i ta sytuacja trwała do 1945 r. Pochówki Kospothów znajdują się w krypcie kościoła, leżacego obok pałacu i odbudowanego staraniem właścicieli. Kościół ten jest mauzoleum rodziny von Kospoth. Plany pałacu i założenia ogrodowego (oraz kościoła) sporządził Johann Blasius Peintner (1673–1732), wybitny śląski architekt początku XVIII wieku, pochodzący z Karyntii, nadworny architekt biskupa wrocławskiego Franciszka Ludwika, m.in. budowniczy Uniwersytetu Wrocławskiego (dlatego przy budowie pałacu brali udział jego współpracownicy budujący uniwersytet). Budową pałacu kierował mistrz budowlany Füller. Bogate wyposażenie wewnętrzne rzeźbił Johann Albrecht Siegwitz (autor m.in. rzeźby personifikacji Harmonii i Dysonansu Dźwięku na organach bazyliki św. Elżbiety, personifikacje Czterech Cnót Kardynalnych na balustradzie portalu Uniwersytetu Wrocławskiego). Prace kamieniarskie wykonał Johann Adam Karinger (1690–1742, znany z wykonania fontanny Neptuna na Nowym Targu we Wrocławiu). Prace sztukatorskie wykonali włoscy artyści Taroni oraz Brentan. Malarzem był Johann Franz de Backer – flandryjczyk, który wykonał wiele obrazów wiszących w pałacu (1680-1750), szczególnie warte wspomnienia są liczne płótna o tematyce mitologicznej i alegorycznej zdobiące salę balową, które jeszcze wisiały w pałacu w 1949 r. Wyposażanie pałacu i tworzenie ogrodu trwało aż do 1751 r. W pałacu najbardziej reprezentacyjnyjnymi komnatami były – sala balowa o wysokości 10 m (I piętro) i sala myśliwska (parter). Kubatura pałacu to 10 300 m3. Powierzchnia użytkowa 1 300 m2. Powierzchnia zabudowy 716 m2, Ilość pomieszczeń 47, powierzchnia terenu 10,5 ha. Szczególną wartość posiadały wnętrza pałacu, bogato dekorowane stiukami, polichromią i malowidłami. Pałac posiadał ogrzewanie powietrzne poprzez kanały umieszczone w filarach ścian.

(za http://www.olesnica.nienaltowski.net/Palac_Brzezinka.htm)

LOKALIZACJA
51°17’03.5″N 17°26’56.4″E

wczoraj…


obecnie

Boguszyce – pałac

Posted in Pałac, Powiat oleśnicki  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2012

Boguszyce (niem. Bogschütz)

Pałac Randowhof (Boguszyce-Rzędów) został wzniesiony na zlecenie Konrada von Randow w I połowie XIX wieku w stylu angielskiego neogotyku, prawdopodobnie przez architekta księcia brunszwicko-oleśnickiego Carla Heinricha Wilhelma Wolffa. W II połowie XIX został rozbudowany o przybudówkę, odbiegającą od stylu głównego budynku, jednak budowla do dziś wyróżnia się charakterystycznymi dla neogotyku dekoracjami z oknami zamkniętymi łukiem Tudorów, machikułami i maswerkami. W otoczeniu parku krajobrazowego rezydencja z dwoma czworobocznymi wieżami zwieńczonymi krenelażem dominowała nad folwarkiem i zabudową wsi, położonej tuż za granicą miasta Oleśnica.

(za http://www.residencenavigator.pl/item/palac-boguszyce/)

LOKALIZACJA
51°13’43.0″N 17°23’58.6″E

wczoraj…


obecnie