cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Powiat Świdnicki | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska - Part 2

Archive for the ‘Powiat świdnicki’ Category

Śmiałowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Śmiałowice (niem. Schmellwitz)

Śmiałowice posiadają starą, średniowieczną metrykę. Wiadomo, że już w 1343 roku stanowiły one dobra rycerskie, które na przestrzeni wieków wielokrotnie zmieniały właścicieli. W roku 1473 jako ich właściciel występuje Nikel (Mikołaj) Busewan zwany Kirscholt. W 1484 roku dobra przejmują bracia Wenzel i Hanschke von Schellendorf. Później od roku 1488 częściowo należą do miasta Świdnica, która w 1502 roku odsprzedała je Zygmuntowi von Seidlitz z pobliskiego Kraskowa. Od tej pory linia właścicieli Smiałowic przyjmuje nazwę von Schmellwitz. W 1576 roku Daniel Zedlitz / Seidlitz jest właścicielem 50 chłopów i 33 łanów. Prawdopodobnie na skutek strat poniesionych w wyniku wojny trzydziestoletniej gdyż, jak podają źródła z 1641 r., w Śmiałowicach był „wyludniony folwark i większa część gospodarstw”, Seidlitzowie wyzbywają się swego folwarku w Śmiałowicach. Dobra zostają wykupione przez kamerę cesarską i 26 maja 1652 r. Ferdynand, cesarz Austrii, ofiarowuje resztki zniszczonego folwarku w Śmiałowicach jezuitom ze Świdnicy, którzy ok. roku 1680 budują tam wielki dom mieszkalny w stylu barokowym. Budynek miał kaplicę, jadalnię i kilkanaście pokoi mieszkalnych. W 1688 r. w pobliżu pałacu wystawiono browar. W 1698 r. dobudowano w pobliżu stajnie, a w 1702 r. do rezydencji doprowadzono wodociąg. Jeszcze później, bo w r. 1720 powstała pałacowa wieżyczka z zegarem. Po kasacji zakonu jezuitów w 1773 roku majątek podlegał królewskiej administracji szkolnej, po czym właścicielem obiektu został hrabia von Schlabrendorf.
Na fundamentach i barokowych założeniach architektonicznych dawnego domu jezuitów, ok. roku 1822 powstał klasycystyczny pałac, który przetrwał w ogólnej bryle do czasów współczesnych: jako rozplanowany na czworoboku dwupiętrowy pałac z wewnętrznym dziedzińcem. Wkrótce został otoczony pięknym parkiem, w którym rosły tuje, modrzewie, czarne sosny, orzechy i dęby. Do dziś można znaleźć ślady pawilonów i zabytkowej groty. W latach 1829 – 1907 majątek należał do rodziny Barchewitz. W tym okresie, pod koniec XIX wieku, pałac przebudowano, dodając mu nowe skrzydło od strony parku, po zachodniej stronie budynku. W latach 1910 – 1937 pałac należał do baronów von Richthoffen, a następnie odkupił go Gotthilf von Salisch z sąsiedniego Kraskowa i władał nim aż do roku 1945.

(za „Gmina Marcinowice – historia i współczesność”)

LOKALIZACJA
50°54’14.9″N 16°32’47.7″E

wczoraj…

obecnie

Siedlimowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Siedlimowice (niem. Schönfeld)

Dwór wzniesiony w I poł. XVI w., od połowy XVIII w. przekształcony jako czteroskrzydłowe, pałacowe założenie barokowe, gruntownie przebudowany w stylu neorenesansowym w latach 1873-1875. Murowany na planie nieregularnego pięcioboku z wewnętrznym dziedzińcem, ze skrzydłami o amfiladowym układzie, z wejściem na osi lekko wyładowanego ryzalitu. Obok zachowała się czworoboczna wieża, obecnie w neorenesansowym kostiumie z boniowanymi narożami zwieńczona hełmem z latarnią. Główny portal zdobiła dewiza uszlachconej rodziny von Korn: „Candide et caute” (zacnie i przezornie) oraz sentencja: „Der Herr beuhte dieses haus und alle die geh’n ein und aus” (niechaj Pan strzeże tego domu i wszystkich, którzy doń wchodzą i z niego wychodzą). Został zniszczony w 1945 r.

(za Marek Stadnicki, „Piękne, malownicze, urzekające…”)

LOKALIZACJA
50°55’50.6″N 16°34’20.3″E

wczoraj…

obecnie

Roztoka – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Roztoka (niem. Rohnstock)

Leżąca nad rzeką Nysą Szaloną Roztoka jest stara wsią rycerską wymienioną po raz pierwszy w 1350 r. W 1497 r. majątek został zakupiony przez Konrada I von Hochberga i odtąd aż do końca II wojny światowej pozostawał w rękach tej rodziny. Pierwsi Hochbergowie na Roztoce zbudowali tu renesansowy dwór, który w 1720 r. został przebudowany na rezydencję barokową, prawdopodobnie przez Felixa Antona Hammerschmidta. Swój obecny wygląd pałac zawdzięcza kolejnej przebudowie dokonanej w latach 1868-1871 według projektu pszczyńskiego architekta Oliviera Pavelta.
Pałac, otoczony fosą, wyróżnia się 6-piętrową wieżą, barokowym portalem wejściowym i eleganckimi szczytami lukarn. Przed wschodnią fasadą znajduje się ogród z resztkami pawilonów ogrodowych oraz zespół barokowych budynków gospodarczych. Z bogatego dawniej wyposażenia wnętrz zachowały się marmurowe kominki oraz polichromie i stiuki na sklepieniu sali balowej. Po bitwie pod Dobromierzem w 1745 r. gościł w Roztoce król pruski Fryderyk II, w 1870 r. następca tronu pruskiego, król saski Albert z żoną, a w roku 1890 – cesarze: niemiecki – Wilhelm II i austriacki – Franciszek Józef, w towarzystwie kanclerza Niemiec, austro-węgierskiego ministra spraw zagranicznych i generałów.
Na przełomie XIX i XX w. właścicielem pałacu był Hans Heinrich XIV Bolko von Hochberg, kompozytor (tworzący pod pseudonimem J.H. Franz) i popularyzator muzyki na Śląsku, pomysłodawca Śląskich Festiwali Muzycznych w Zgorzelcu.

(za http://dolnyslask.poland.com)

LOKALIZACJA
50°57’29.0″N 16°13’35.1″E

wczoraj…

obecnie

Pietrzyków – dwór

Posted in Dwór, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Pietrzyków (niem. Hohenpetersdorf)

W połowie wioski znajduje się pałac, a wokół niego zabudowania przypałacowe. W przeszłości właściciele majątku zmieniali się dość licznie. Byli nimi:

* przed rokiem 1789 – von BERG i von MAXEN,
* po roku 1789 – baron von RICHTHOFEN,
* wyższy urzędnik PFEIFE’R,
* ok. 1842 roku – radny komercjalny TÖPFFER,
* Amerykanin, MALKOMES,
* po nim wymieniana jest – hrabina von HEUHAUS,
i do roku 1931 rodzeństwo HILDEGARDA i dr HANS SEYDEL, w imieniu których działał WILHELM von KALCKREUTH.
Przy pałacu rozciągały się 4 hektary parku, a w nim na stoku, szklarnia i inspekty. W parku rosły również rododendrony, które nie zachowały się do dziś.
(za http://www.dobromierz.pl/)

LOKALIZACJA
50°53’56.5″N 16°12’46.5″E

wczoraj…

obecnie

Panków – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Panków (niem. Penkendorf)

Ruiny zamku gotycko-barokowego, pobudowanego w początkach XV w. jako nawodny dwór obronny. Całość wzniesiona została na nieregularnej, zbliżonej do prostokąta sztucznej wyspie otoczonej fosą. Jej wschodnią część zajmuje dwukondygnacyjny pałac, a część zachodnią czworoboczna wieża obronna i mur kurtynowy pierwotnego założenia. W końcu XVI w. spłonął, co świadczy iż. wzniesiony był prawdopodobnie z drewna. Zachowała się jego część tzw. Krzywy Dom (Krummhaus), który po przebudowie z 1600 r. służył za mieszkanie dla służby. Po 1699 r. całość odbudowano znacznie powiększając i przeznaczając na dwór myśliwski z racji niedogodności wnętrz oraz niewystarczających już standardów. Restaurowany w końcu XIX w., pałac częściowo był wykorzystywany do celów mieszkalnych (w zachodnim skrzydle mieszkał zarządca dóbr). Uległ zniszczeniu w 1945 r.

(za Marek Stadnicki, „Piękne, malownicze, urzekające…”)

LOKALIZACJA
50°53’56.2″N 16°31’40.3″E

wczoraj…

obecnie

Mrowiny – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Mrowiny ( niem. Konradswaldau)

Dobra rycerskie w Mrowinach wymieniane są po raz pierwszy w dyplomie z 1297 roku. Ziemie te należały do majątków znanych rodów na Śląsku, in.in. Adelsbachów, Czirnów czv nawet Schellendorfów. Wyjątkowe jest położenie pałacu, ponieważ w miejscu w którym wzniesiono – być może już w średniowieczu – swą pierwszą siedzibę rycerską, a w połowie XVI wieku renesansowy dwór posiadał ród von Adelsbachów. Znamy ikonografię z przebudowy barokowej, jednak dla nas znaczenie ma przebudowa XIX-wieczna, diametralnie zmieniając charakter ekspozycji i wymowę w krajobrazie nowego obiektu. Projekt przebudowy – na zlecenie świeżo wzbogaconego i uszlachconego mieszczanina Karla Friedricha von Kulmitza – stworzył berliński architekt Waesemann. Pomimo widocznych wpływów i sugestii zleceniodawcy powstało monumentalne dzieło jednak w bardzo „barwnym, eklektycznym kostiumie”, czerpiące jednocześnie cytaty z kilku epok architektonicznych. Owa dekoracyjność form, swoistego rodzaju natręctwo, by dołożyć jeszcze jedną płomienistą wazę, płaskotzeźbioną płycinę, czy bardziej okazały akroterion, dziś już nie razi. Tak powstały eklektyzm wynikający z pewnego rodzaju „horor vacui”, który zagnieździł się wraz z Fortuną w umyśle zleceniodawcy stworzył w istocie dzieło piękne, pewnego rodzaju „oddech manieryzmu” na obrzeżach neostyli.
Pomimo tych „elementów maskujących” – nawet całych przypowieści realizowanych we wnętrzach pałacu – pozostał jasny i czytelny wzorzec, który posłużył budowniczemu do stworzenia owego dzieła. Zapomnienie się architekta we włoskim renesansie, jego widoczna gołym okiem predylekcja do owego stylu, znalazła odbicie w sposobie artykulacji fasady, elewacji, w sposobie prucia otworów okiennych i aranżacji całości. Monumentalna trzykondygnacyjna budowla założona została na rzucie prostokąta – bazując na osi wschód-zachód. Korpus niezwykle prosty – komentujący włoskie pałace miejskie- – wzbogacony został przybudówkami, które rozrzeźbiły tę południową addycyjność. Jednak niewątpliwą dominantą jest tu czterokondygnacyjna wieża, która w sposób niezwykle sugestywny podkreśla zachodnią elewację. Jej paraobronne machikułowe zwieńczenie i balustrada dodatkowo podkreślają „ową prosta linię pochodzenia – tej rodziny – od stanu rycerskiego” oraz wskazują na ważny od tysiącleci symbol jakim pozostaje – wieża. Nawet wejście do pałacu, zaakcentowane zostało jednokondygnacyjną, reprezentacyjną galerią prowadzącą wprost do kolumnowego portyku, co w zamyśle budowniczego informuje nas, iż mamy niebywały zaszczyt gościć w tych progach.
Wnętrza rysują się jako układ 2,5 traktowy, za wyjątkiem galerii i dwukondygnacyjnej sali balowej w ryzalicie od strony ogrodu. Całość wystroju zewnętrznego a także detal zdobniczy w dalszym ciągu podlega nieustannej destrukcji..

(za Marek Stadnicki, „Piękne, malownicze, urzekające…”)

LOKALIZACJA
50°56’57.1″N 16°31’28.7″E

wczoraj…

obecnie

Morawa – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Morawa (niem. Muhrau)

Dobra w Morawie – wymieniane w regestach już w roku 1340 -zostały zakupione w 1864 roku przez przemysłowca ze Świebodzic, Eduarda Theodora von Kramsta. W miejscu tym istniał zrujnowany dwór benedyktynek z pobliskiego Strzegomia, wzniesiony w 1793 r.
Obecny pałac – po wyburzeniu starego założenia – wzniesiono z inicjatywy nowego właściciela majątku po roku 1865. Po śmierci przemysłowca – ustanowioną już w Morawie główną siedzibę majątku – w połowie dziedziczy córka Maria – znana w swoich czasach z działalności filantropijnej i kolekcjonowania dzieł sztuki malarskiej, zaś drugą część otrzymuje Hans von Wietersheim z Poczdamu. On także – po bezpotomnej śmierci Marii – przejmuje pozostałą część dóbr dołączając do swego nazwiska człon von Kramsta.
Od 1993 roku w pałacu w Morawie mieści się Fundacja św. Jadwigi założona przez dzieci Hansa Ch. von Wietersheim.
Neoklasycystyczny, wolnostojący pałac, usytuowany jest na osi wschód-zachód, na rzucie zryzalitowanego prostokąta. Od południa przylega dawny ogród ozdobny, a od zachodu przestrzeń ogranicza pergola. Elewacje posiadają dość jednorodny wystrój, „rozrzeźbiony” poziomą linią kamiennych gzymsów, równoważoną pionowymi osiami okien. Jednak kunszt architekta podziwiać można od strony południowej, gdzie artysta dał popis swej wirtuozerii. Dwunastoosiową elewację południową, z trzyosiowym, artykułowanym pilastrami w wielkim porządku ryzalitem, zdominował kolumnowo-filarowy portyk. Owa konstrukcja zrealizowana została w oparciu o najlepsze wzorce – w ekspozycji wykorzystano pełne belkowanie, attykę zdobioną płycinami, podniebie wypełniono kasetonami, zaś kolumny zwieńczone kompozytowymi głowicami dodatkowo kanelowano. Interesująca jest również część wschodnia pałacu, w której „poprowadzono ku górze” kwadratową wieżę z belwederem.
Wnętrza w układzie trzytraktowym, rysują się jako doskonale rozegrane przestrzenie, nie wskazując by architekt miał dylemat: dodać czy ująć? Sklepienia kolebkowe i kolebkowe z lunetami pokryte są dekoracją stiukową, także pojedyncze detale – kominki, konsolki przyjmujące spływy żeber, a nawet tralki — przystają do tej doskonale wykoncypowanej przestrzeni.
Całość otacza rozległy park krajobrazowy – obecnie o dość okrojonej powierzchni w stosunku do pierwotnego założenia – tworzony równolegle w trakcie wznoszenia pałacu.

(za Marek Stadnicki, „Piękne, malownicze, urzekające…”)

LOKALIZACJA
50°57’56.8″N 16°23’44.6″E

wczoraj…

obecnie

Mokrzeszów – dawny szpital

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Mokrzeszów (niem. Kunzendorf)

Po południowej stronie drogi Wrocław – Świebodzice rozciąga się rozległe założenie pałacowo-parkowe. Zespół stanowił niegdyś rezydencję właścicieli Dolnego Mokrzeszowa rodu von Gellhorn.
Zespół założony został na planie regularnym zbliżonym do prostokąta. Zachowany jest dawny, osiowy układ przestrzenny, nawiązujący do barokowych założeń pałacowych enire cour etjardin. Do pałacu od drogi wiedzie aleja kasztanowców. Rezydencja wzniesiona została w drugiej połowie XIX wieku na starszych, prawdopodobnie z przełomu XVII i XVIII wieku, fundamentach, przebudowana w latach 60. XX wieku.
Obecny budynek wzniesiony został na planie prostokąta, z ryzalitem na osi fasady, dwukondygnacyjny z użytkowym poddaszem, kryty dachem płaskim. Sylwetka budowli z wystrojem elewacji utraconym w czasie XX wiecznej przebudowy została uwieczniona na litografii z albumu Dunckera. Zabudowania gospodarcze i oficyny mieszkalne usytuowane są symetrycznie po wschodniej i zachodniej stronie dziedzińca. Na osi założenia usytuowana jest budowla pałacowa. Od południa do pałacu przylega założony na regularnym, prostokątnym kształcie park otoczony murem z centralną polaną, czytelnym do dziś regularnym układem ścieżek oraz cennymi nasadzeniami. Park mógł zostać założony w końcu wieku XVIII lub na początku XIX w. Na litografii z albumu Dunckera widoczny jest również znajdujący się na terenie parku budynek oranżerii.
Szpital maltański mieścił się w budynku wzniesionym w latach 1860-1880 roku na rzucie wydłużonego prostokąta, którego elewacje licowane dwukolorową cegłą, krytym dachem czterospadowym. Kaplica połączona od zachodu z głównym budynkiem została spalona. Założenie pozbawione jest obecnie użytkownika. Monumentalny budynek szpitala maltańskiego usytuowany jest na wysokiej skarpie przy skrzyżowaniu drogi Świdnica-Świebodzice, po jej południowej stronie. Skarpa wzmocniona jest od wschodu i od południa murem oporowym. Teren przy szpitalny zajmuje parcelę wydzieloną z majątku. Budynek szpitala stanowi istotną dominantę krajobrazową i architektoniczną.
(za http://www.gmina.swidnica.pl/)

LOKALIZACJA
50°51’03.8″N 16°22’11.1″E

wczoraj…

obecnie

Milikowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Milikowice (niem. Arnsdorf)

Pałac zbudowany w stylu neogotyckim, prawdopodobnie w w latach 30. XIX stulecia, znajduje się w stanie ruiny. W drugiej połowie XIX w. był przebudowywany i utracił część swoich cech stylowych. Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park, obecnie komunalny, położony przy drodze do Mokrzeszowa; założony w latach 30. XIX wieku, na powierzchni 16 hektarów, w formie dużego trójkąta, nosi w sobie, mimo zniekształceń, ślady założenia romantycznego. Jest podzielony licznymi alejami, wzbogacony ciekami wodnymi, o zróżnicowanym drzewostanie, w tym także o charakterze pomnikowym.

(za Rezydencje ziemi świdnickiej, W. Rośkowicz; S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997)

LOKALIZACJA
50°52’31.4″N 16°24’58.3″E

wczoraj…

obecnie

Makowice – pałac

Posted in Pałac, Powiat świdnicki  by admin on Wrzesień 26th, 2008

Makowice (niem. Schwengfeld)

Zespół pałacowy w Makowicach zlokalizowany jest w południowej części wsi – w naturalnym obniżeniu terenu – w dolinie rzeki Piława. W XIX w. majątek ziemski wraz ze starym dworem, zakupiła rodzina Martina von Websky. Neorenesansowy pałac – w edycji francuskiej – wzniesiony został w latach 1875-1876 w wyniku przebudowy szesnastowiecznego renesansowego dworu przez ówczesnego właściciela Justusa von Websky. Monogram J W umieszczony został w naświetlu nad wejściem głównym. Budowla powstała w miejscu istniejącego tu wcześniej tzw. „Weiherhausu” – obiektu o dość archaicznej konstrukcji kamienno-szachulcowej. Była to budowla o jednolitej zwartej kubaturze, spełniającej jednocześnie funkcje mieszkalne jak i inwentarskie. Nowo wybudowany pałac w rękach tej rodziny pozostawał aż do 1945 r. Ostatnim właścicielem tego majątku był Wolfgang von Websky – znany artysta malarz. W lutym 1945 r. w pałacu zatrzymał się niemiecki generał -feldmarszałek Sehoerner, podążający na odsiecz oblężonemu Berlinowi.
Dwukondygnacyjny budynek pałacu wzniesiony został na planie prostokąta, z ryzalitami na fasadzie i elewacji ogrodowej, przekryty czterospadowym dachem. Elewacja frontowa została wypracowana symetrycznie, jako siedmioosiowa, z centralnie rozmieszczonym portalem kolumnowym zwieńczonym belkowaniem i tympanonem. Oś akcentuje trójdzielne okno z półkolistym naczółkiem, ujęte po bokach płaskimi wolutami. Nad wejściem do pałacu, na jego osi, znajduje się czworoboczna wieża na której szczycie osadzono metalowe grzebienie, sterczyny i chorągiewkę z której można odczytać datę wzniesienia pałacu w obecnej formie – 1879 r. Pałac fasadą zwrócony jest ku dziedzińcowi folwarcznemu. W elewacji siedmioosiowej – od strony stawu – znajduje się czterokolumnowy, tarasowy portyk, ponad którym przepruto trójdzielne okno.
Wejście główne opracowano jako trójprzęsłowy przedsionek z płaszczyznami arkadowych „luster” wypracowanych w tynku. Na skosach faset osadzono sztukatorskie gzymsy i konsolki. W holu zastosowano nietypowe doświetlenie poprzez świetlik w zwierciadle sklepienia, pruty przez całą wysokość pałacu.

(za Marek Stadnicki, „Piękne, malownicze, urzekające…”)

LOKALIZACJA
50°48’12.6″N 16°30’28.1″E

wczoraj…

obecnie