cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Zamek | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska - Part 3

Archive for the ‘Zamek’ Category

Weiβig – zamek

Posted in Dolny Śląsk w Saksonii, Zamek  by robertsulik on Październik 11th, 2009

Weiβig

Zamek Weißig leży około 10 km na południowy – zachód od Hoyerswerd’y w Saksonii. Od 1723 był siedzibą rodu von Zehmen. W latach 1569 do 1723 mieszkały w nim trzy inne rody. W roku 1909 został przebudowany i w tej postaci pozostał do dnia dzisiejszego. Ówczesny właściciel dóbr szlacheckich Oskar Horst von Zehmen zlecił wybitnym drezdeńskim architektom przebudowę zamku. W 1942 roku zamek zakupiony został na potrzeby ośrodka szkoleniowego „Hitlerjugend”. W latach 1945 – 47 zakwaterowano w nim przesiedleńców, następnie pełnił funkcję domu starców aby w 1949 stać się domem dziecka, którego funkcję pełnił do 1993 roku. Od 2004 roku jest własnością holenderskiej rodziny van Ede.

LOKALIZACJA
51°21’04.3″N 14°07’18.0″E

Schöpstal-Ebersbach – zamek

Posted in Dolny Śląsk w Saksonii, Zamek  by robertsulik on Październik 11th, 2009

Schöpstal-Ebersbach

LOKALIZACJA
51°10’47.9″N 14°55’59.9″E

Reichwalde – zamek

Posted in Dolny Śląsk w Saksonii, Zamek  by robertsulik on Październik 11th, 2009

Reichwalde

LOKALIZACJA
51°23’02.2″N 14°39’45.5″E

Biestrzyków – wieża rycerska

Posted in Powiat wrocławski, Zamek  by robertsulik on Maj 16th, 2009

Biestrzyków (niem. Eckersdorf)

Wieża mieszkalna, wzniesiona zapewne w XIV w., wzmiankowana w 1411 r. Zbudowana z cegły na planie prostokąta, trzy-kondygnacjowa, z dobudowaną później (1516?) wieżyczką na klatkę schodową oraz nowszym dwukondygnacjowym skrzydłem mieszkalnym. Całość, częściowo zniszczona w 1945 r., była pierwotnie otoczona wałem i fosą, zachowaną obecnie w niewielkim fragmencie.

(za J. Pilch „Zabytki architektury Dolnego Śląska”)

LOKALIZACJA
51°01’57.3″N 17°02’24.4″E

wczoraj…

obecnie

Wojnowice – zamek

Posted in Powiat średzki, Zamek  by robertsulik on Maj 16th, 2009

Wojnowice (niem. Wohnwitz)

Gotycko-renesansowy nawodny Zamek Wojnowice oddalony ok.25 km od centrum Wrocławia, posadowiony jest w najniższym punkcie okolicy, wśród mokradeł i lasów. Otoczony fosą (pierwotnie podwójną) – pełnił kiedyś funkcje obronne, obecnie wraz z otaczającym go parkiem jest atrakcją turystyczną. Założenie architektoniczne budowli to powstały na bazie małego zamku obronnego czworobok z wewnętrznym dziedzińcem. Na jego środku znajduje się renesansowa studnia z czworoboczną monolityczną cembrowiną piaskowcową. Skrzydło północne jest trójkondygnacyjne, pozostałe –dwukondygnacyjne. Pierwotny zamek (XIV- XV w.) był budowlą jednotraktową (obecne skrzydło wschodnie) – z murem obronnym wyposażonym w ganki strzelnicze i krenelaże, otaczającym większy niż obecnie dziedziniec. Założenie to było typowe dla małych rycerskich zamków obronnych na terenie środkowej i wschodniej Europy. Elementem unikatowym jest posadowienie założenia na wodzie, na konstrukcji z pali dębowych, wypełnionej głazami i gliną. Dojście nad fosą wodną umożliwiał most z częścią zwodzoną. Do dzisiaj z walorów obronnych zamku przetrwała tylko fosa przyzamkowa oraz północny fragment drugiej fosy. Pozostałe elementy warowne rozebrano przy rozbudowie zamku a część murów obronnych wykorzystano w ścianach zewnętrznych obecnej budowli. Najwięcej reliktów z pierwotnego założenia (opis istnieje w zapisie kronikarskim z XIV w.) zachowało się w części mieszkalnej wschodniego skrzydła zamku.
W latach 1513-1570 dawny rycerski zameczek obronny przekształcono w renesansową siedzibę mieszkalną. Jego nowi właściciele – prawdziwi ludzie Odrodzenia, wykształceni, zorientowani w ówczesnych kierunkach sztuki europejskiej – wywodzili się ze znamienitych rodów wrocławskiego patrycjatu. Pierwszego etapu przebudowy dokonał Mikołaj Schebitz (1513-1537), po nim dzieło kontynuowali Lukrecja Boner (spokrewniona z Bonerami krakowskimi) i jej mąż Andrzej Hartwig, którzy nadali obiektowi obecny wyraz. W tym czasie dobudowano też wieżę. Proces zmian zakończyli kolejni właściciele – Huberowie. Tablice inskrypcyjne oraz tarcze herbowe znajdujące się w fasadzie nad portalem wejściowym udzielają pełnej informacji o tych, którzy wnieśli największy wkład w dzieło rozbudowy.
Koncepcja architektoniczna, zapożyczona z kręgów architektury zwanej książęcą (wpływ włoskich architektów sprowadzonych na Śląsk), wzorowana jest m.in. na rozwiązaniach zamku w Brzegu i Chojnowie. Dotyczy np. krużganka otwartego na dziedziniec. Z tego też kręgu pochodzą malowidła ścienne na pierwszym piętrze, z dekoracyjnymi motywami roślinnymi, których fragmenty odsłonięto podczas ostatniego remontu w latach 1964-1986. Piaskowcowe obramienia okienne wyraźnie określają dwie fazy rozbudowy a tablica z datą 1545-46 zawęża chronologię powstania kamieniarki skrzydeł: południowego i zachodniego. Ok.1560 r. powstaje wspomniany krużganek wsparty na dwóch jońskich kolumnach, który zamyka strefę dziedzińca i usuwa pierwotną surowość rozwiązań budowlanych.
Następne stulecia nie zmieniły już architektonicznego charakteru obiektu, a kolejni właściciele akceptowali zastany stan rzeczy. Drobne ingerencje budowlane nie przynosiły zasadniczych zmian. I tak : w 1650 r. powstaje nowe obramienie portalu wejściowego, sto lat później dobudowano na jego osi lukarnę dachową a w l.60-tych XIX w. zmieniono most drewniany na ceglany, wsparty na trzech arkadach, oraz zwieńczono wieżę krenelażem.
W XIX w. powstały też w sąsiedztwie zamku pokaźne zabudowania folwarczne, których pozostałości są widoczne i użytkowane. W l.40-tych XX wieku wzmocniono konstrukcję fundamentów zamku i dokonano ankrowania niektórych ścian.

(za www.zamekwojnowice.ig.pl)

LOKALIZACJA
51°11’52.3″N 16°47’43.5″E

wczoraj…

obecnie

Namysłów – zamek

Posted in Województwo opolskie, Zamek  by robertsulik on Maj 13th, 2009

Namysłów (niem. Namslau)


Wyświetl większą mapę

wczoraj…

obecnie

Uraz – zamek

Posted in Powiat trzebnicki, Zamek  by robertsulik on Maj 12th, 2009

Uraz (niem. Auras a/Oder)

Pierwotnie z XIII w. Uraz był siedzibą kasztelanii. Pobliska osada otrzymała prawa miejskie zapewne w 1301 r., jednakże nie posiadając odpowiednich warunków gospodarczych, nigdy właściwie nie rozwinęła się poza ramy lokacji. Niszczone pożarami w latach 1555 i 1711, później działaniami wojennymi w 1945 r. miasto powróciło obecnie do roli niewielkiej osady.
Ruiny zamku założonego na niewielkim wzniesieniu nad Odrą i otoczonego wałem i fosą. Zapewne powstał on na miejscu grodu książęcego po 1319 r., gdy miejscowość była własnością rycerza Andrzeja Radaka. Obecnie trudno odczytać jest plan całego założenia. Trudny do ustalenia jest też czas powstania budynku, założonego na planie zbliżonym do trójkąta, dwukondygnacjowego, z salą o krzyżowym sklepieniu wspartym na jednym filarze. W 1630 r. dobudowano do północy prostokątny budynek z ośmioboczną basztą. W XIX w. zamek gruntownie przebudowano, zacierając ślady dawnego założenia. Zniszczony w 1945 r., po zabezpieczeniu w 1956 r. pozostaje trwałą ruiną.

(za J. Pilch „Zabytki architektury Dolnego Śląska”)

LOKALIZACJA
51°14’34.4″N 16°51’10.9″E

wczoraj…

obecnie

Oleśnica – zamek

Posted in Powiat oleśnicki, Zamek  by robertsulik on Maj 10th, 2009

Oleśnica (niem. Oels)

Zamek książęcy (inne nazwy zamek książąt oleśnickich, zamek oleśnicki lub po prostu zamek w Oleśnicy) jest najcenniejszym zabytkiem architektonicznym Oleśnicy, jednym z największych i najlepiej zachowanych zamków na Dolnym Śląsku. Jednocześnie najmniej znanym. W swojej historii istniał w postaci średniowiecznego grodu, zamku gotyckiego, renesansowej rezydencji książęcej, podlegającej wielokrotnym modernizacjom.
W XIII w. na miejscu obecnego zamku istniał gród. Stał on na wzniesieniu otoczonym przez rozlewiska rzeki Oleśnicy i zapewne wykopaną fosę. Można sądzić, że otaczał go wał ziemno-drewniany z palisadą, z jedną bramą i mostem nad fosą. Po lokacji Oleśnicy (1255 r.) jego ranga wzrasta, a po 1294 r. staje się granicznym grodem księstwa głogowskiego. Wtedy w celu zwiększenia jego zdolności obronnych wymurowano cylindryczną wieżę. Po powstaniu księstwa oleśnickiego (1312-1313 r.) gród mógł być siedzibą księcia oleśnickiego Bolesława.
Po 1323 r. kolejny książę oleśnicki Konrad I ostatecznie przenosi się do Oleśnicy i zaczyna przekształcać gród w zamek. Zastępuje wał ziemny wysokim ceglanym murem obronnym. Zamiast drewnianych, budowane są murowane zabudowania mieszkalne, reprezentacyjne i gospodarcze. Z zachodniej strony zamku stał reprezentacyjny dom mieszkalny, z trzech pozostałych – znajdowały się mury kurtynowe. W północnym murze umieszczono wjazd do zamku, a obok w narożu stała cylindryczna wieża. W drugim narożu umiejscowiona była wieża na rzucie prostokąta. W zamku zamieszkiwali do 1492 r. książęta oleśniccy.
Po 1495 r. zamek zasiedlają Podiebradowie. Książę Jan Podiebrad w latach 1542-1562 przebudowuje zamek. Pierwsza faza obejmuje przebudowę zamku gotyckiego – szczególnie domu mieszkalnego – w stylu renesansowym. Druga faza obejmowała budowę tzw. Pałacu (1559-1562 r.), podwyższenie wieży zamkowej (1561 r.) i budowę przedbramia – barbakanu (1563 r.). Podczas rządów księcia Karola II następuje kolejna rozbudowa zamku. Pomiędzy 1585-1616 rokiem powstają:
– skrzydło wschodnie (1585-1586 r.),
– skrzydło południowe (1606-1608 r.),
– krużganki obiegające skrzydło wschodnie i wieżę (1589-1608 r.), potem skrzydło północne,
– dekoracyjna brama wjazdowa do pałacu (1603 r.),
– bastiony obronne (1603-1610 r.),
– nowe drogi komunikacyjne łączące pałac z zamkiem, pałac z kościołem zamkowym i klatkę schodową pałacu (1616 r.).
W tej postaci, po modernizacjach, zamek przetrwał do obecnych czasów.
Za czasów Wirtembergów trwa przebudowa zamku na rezydencję pałacową. W tym celu na początku przeniesiono stajnie ze skrzydła wschodniego poza zamek. Zatem rozpoczęto przebudowę wnętrz w stylu baroku. M. in. sufity kilku sal ozdobiono dekoracjami stiukowymi, stropami i malowidłami. Na II piętrze skrzydła wschodniego, z kilku sal stworzono jedną, z przeznaczeniem na jadalnię i salę teatralną. W niej umieszczono obrazy z postaciami Wirtembergów. Dla lepszego oświetlenia sali powiększono okna. Rozpoczęto wprowadzać korytarze i w skrzydle wschodnim wybudowano klatkę schodową. Pomiędzy południowym skrzydłem zamku i stawem założono ogród w stylu francuskim (potem angielskim) i wybudowano budynek oranżerii. Widoczne zmiany nastąpiły w skrzydle zachodnim – dach przybrał formę mansardową (ok. 1750 r.). W skrzydle północnym dobudowano nowe izby dla dworzan i obsługi.
Fryderyk August z dynastii Brunszwickiej, zaczyna w 1793 r. wykonywać kolejne zmiany w wystroju pomieszczeń. Jednak nie widząc możliwości dalszej rozbudowy zamku – rozbudowuje pałac w Szczodrem, który staje się po 1802 r. jego wspaniałą rezydencją. Zamek oleśnicki traci rangę książęcego. W latach 1816-1884 w skrzydle północnym zamku przebywają urzędnicy książęcy.
W 1885 r. zamek oleśnicki staje się siedzibą każdego następcy tronu Cesarstwa Niemieckiego i Królestwa Prus – wzrosła jego ranga. W latach 1891-1906 r. trwają w zamku prace remontowe i modernizacyjne. Dostosowano zamek do współczesnych potrzeb (wykonano instalacje wodno-kanalizacyjne, łazienki, toalety, oświetlenie, ogrzewanie). Do widocznych zmian wewnętrznych można zaliczyć m.in. podwyższenie sali myśliwskiej (obecnie rycerskiej), udekorowanie jej sufitu ornamentem sztukatorskim, a ścian – drewnianą boazerią. Do widocznych zmian zewnętrznych należy m.in. przemieszczenie wjazdu do zamku na środek skrzydła północnego. W miejscu starego wjazdu umieszczono klatkę schodową, ułatwiającą komunikację zamek – pałac. Ponadto wykonano nowy łącznik pałacu z zamkiem. Zamek po 1906 r. stanowił siedzibę letniego i zimowego wypoczynku następcy tronu Wilhelma, jego żony Cecylii i dzieci. Po abdykacji cesarza w 1918 r. w zamku zamieszkuje księżna Cecylia. W 1923 wraca z wygnania były następca tronu i zamek w 1926 r. staje się jego własnością.
Zimą 1945 r., w związku ze zbliżaniem się frontu, zamek opustoszał, a w trakcie walk nie został uszkodzony. W 1945-1946 r. zajmowany był przez oddział radzieckiego Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, zajmującego się zbieraniem i przygotowywaniem do transportu byłych alianckich jeńców wojennych. Zgrupowano w nim m.in. Francuzów i Włochów. Od końca 1946 r. do połowy 1947 r. zamek był wykorzystywany przez Państwowy Urząd Repatriacyjny jako punkt zbiorczy wysiedlanych Niemców. W pałacu mieściła się Komenda Hufca ZHP. Pomieszczenia zamkowe były ogólnodostępne. W latach 1950-1953 miało w nim siedzibę Technikum Budowlano-Drogowe. Potem wykorzystywało go szereg instytucji, niedbających o utrzymanie dobrego stanu pomieszczeń. W latach 1965-1975 r. trwały prace budowlane i konserwatorskie adaptujące zamek na potrzeby ZHP i muzeum. W 1971-1993 r. w części pałacowej istniało muzeum, będące filią Muzeum Archeologicznego we Wrocławiu. W 1975-1992 r. zamek użytkuje Centralna Szkoła Instruktorów i Centralna Szkoła Instruktorów Zuchowych ZHP. W 1992 r. przejmuje go Urząd Rejonowy w Oleśnicy, a rok później został przekazany Komendzie Głównej OHP na utworzenie w nim Centrum Kształcenia i Wychowania.

(za http://www.olesnica.pl/)

LOKALIZACJA
51°12’33.7″N 17°22’37.8″E

wczoraj…

obecnie

Dobroszyce – zamek

Posted in Powiat oleśnicki, Zamek  by robertsulik on Maj 10th, 2009

Dobroszyce (niem. Juliusburg)

Zamek pierwotny renesansowy wzniesiono w 2. poł. XVI w., a przebudowano ok. 1675 r. i gruntownie odrestaurowano w XIX w. Murowany, założony na prostokącie, z wewnętrznym dziedzińcem i trzema narożnymi basztami, o skrzydłach dwutraktowych, dwukondygnacjowych, obecnie nakrytych płaskimi dachami. Wejście w elewacji północnej akcentuje barokowy portal z pierwotną stolarką, a szereg okien zachowało kamienne obramienia renesansowe.

(za J.Pilch „Zabytki architektury Dolnego Śląska”)

LOKALIZACJA
51°16’02.4″N 17°20’16.0″E

wczoraj…

obecnie

Domanice – zamek

Posted in Powiat wrocławski, Zamek  by robertsulik on Październik 11th, 2008

Domanice (niem. Domanze)

Na niewielkim wzgórzu nad rzeką Bystrzycą w XIII wieku powstał rycerski zamek, strzegący brodu na rzece. W XV i XVI wieku został przebudowany na renesansowy dwór, a w wieku XVIII na barokowy pałac Całość założenia otoczona jest fosą.

LOKALIZACJA
50°56’36.1″N 16°35’09.8″E

wczoraj…

obecnie