cheap christian louboutin , christian louboutin sale, cheap ralph lauren, ralph lauren sale, Cheap Michael Kors, Michael Kors Australia, christian louboutin ouetlet uk Otyń – zamek | SlaskieZamki.pl - Pałace, dwory i zamki Dolnego Śląska

Otyń – zamek

Posted in Województwo lubuskie, Zamek  by robertsulik on Czerwiec 7th, 2010

Otyń (niem. Wartenberg)

Dawne założenie zamkowe znajduje się w południowo-wschodniej części Otynia, opodal rynku. Kompleks otacza od północnego zachodu park i zabudowa folwarczna od strony wschodniej. Obecnie dawny zamek znajduje się w stanie niezabezpieczonej ruiny.
W 1437 roku, jako właściciel dóbr rycerskich wymieniany jest Sigismund von Zabel (Zabeltitz). Rodzinie tej przypisuje się budowę pierwszej murowanej siedziby w Otyniu w początkach XV wieku. W wyniku konfliktu pomiędzy synami Sigismunda a księciem głogowskim – Janem II, Zabeltitzowie stracili swój majątek. W 1488 roku dobra otyńskie weszły w posiadanie Korony Czeskiej. W 1516 roku kupili je bracia Hans i Nickel von Rechenberg. Prawdopodobnie w 1519 roku Hans rozpoczął przebudowę gotyckiego zamku na siedzibę renesansową. Po śmierci ostatniego z Rechenbergów w 1610 roku dobra otyńskie przejęła jego siostra, Helena von Spritzenstein, a później jej mąż – Johann Ernest. W 1638 roku wzniósł on kaplicę, a zamek zapisał w testamencie zakonowi jezuitów, którzy przejęli go w 1649 roku. Zakonnicy przebudowali renesansowy zamek na barokowy klasztor. W 1776 roku nastąpiła kasacja zakonu jezuitów. W klasztorze utworzono Królewski Instytut Szkolny, prowadzony przez byłych jezuitów. 27 maja 1787 roku król pruski Fryderyk Wilhelm II sprzedał Otyń za 100 tys. dukatów Piotrowi Bironowi, księciu kurlandzko-żagańskiemu. Po jego śmierci, w 1800 roku otrzymała go córka Dorota, przyszła księżna Talleyrand-Dino. W 1879 roku Aleksander książę Dino, syn Doroty, sprzedał Otyń pruskiemu ministrowi spraw wewnętrznych dr. Rudolfowi Friedentalowi, po którym dobra przejęła córka Renata von der Lancken-Wackenitz, żona pruskiego ambasadora we Włoszech. Posiadała ona dobra otyńskie do 1945 roku.
Pierwszy murowany obiekt wzniesiono w XV wieku. Jego relikty zachowały się w południowym segmencie budynku bramnego, po obu stronach bramy. Nie jest znany wygląd pierwszego założenia. Przyjmuje się, że była to budowla na rzucie czworoboku otoczonego murem. W jego obrębie znajdował się budynek bramny, dom mieszkalny i prawdopodobnie wieża. XVI-wieczny zamek był budowlą założoną wokół czworokątnego dziedzińca, otoczoną fosą. Renesansowe założenie zajmowało obszar zbliżony do dzisiejszego. W jego obrębie znajdowały się budynki mieszkalne, kuchnia, piekarnia, browar, stajnia, zbrojownia.
W połowie XVII wieku jezuici przystąpili do remontu obiektu oraz budowy nowego domu dla służby. Pierwszy etap prac zakończyli w 1654 roku. W latach 1671-1681 zburzyli południowe skrzydło, wznosząc na tym miejscu nowe. Na terenie dawnej fosy wzniesiono wschodnie skrzydło założenia, przez co powiększono dziedziniec. W 1702 roku Otyń wraz z klasztorem uległ pożarowi. W 1703 roku jezuici przystąpili do przebudowy klasztoru i budowy kaplicy. Nad barokową przebudową klasztoru pracowali Giovani Simonetti i Stephano Spinetti zaś nad wystrojem barokowej kaplicy, snycerze jezuiccy, Gitfried ?am z Wrocławia, Jan Riedel ze Świdnicy i Jan Marschin z Legnicy. W latach 1708-1710 powiększono ogród. Wraz z przebudową klasztoru trwały prace nad odbudową folwarku. Prace nad barokową przebudową klasztoru trwały do 1721 roku.
W XIX wieku wykonywano niewielkie prace remontowe, polegające na przystosowaniu obiektu do potrzeb mieszkaniowych kolejnych właścicieli. Ok. połowy XIX wieku zamurowano część arkad wirydarza. Do dnia dzisiejszego budowla przetrwała w formie nadanej jej przez jezuitów podczas barokowej przebudowy.

( „Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego”)

LOKALIZACJA
51°50’47.3″N 15°42’43.6″E

wczoraj…

 

obecnie 

Comments are closed.